Μπορεί κάποιος μέσα σε 5 μήνες, να πάθει επιλεκτική αμνησία;

Διαβάστε τι δήλωνε στις 15/6/2010, σύμφωνα με το isthmos.gr μεταξύ άλλων, στο περιθώριο συνέλευσης της ΝΕ ΠΑΣΟΚ Κορινθίας, ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας και Βουλευτής Κορινθίας κ. Πάνος Μπεγλίτης:
Για την υποψηφιότητα Τατούλη δεν έχει μιλήσει το ΠΑΣΟΚ ούτε έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον το ΠΑΣΟΚ . Βεβαίως στο προσωπικό επίπεδο έχω καλή σχέση με τον κύριο Τατούλη. Από εκεί και πέρα όμως όλα κρίνονται πολιτικά.
Και εγώ διαφωνώ αν θέλετε με την περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ θα έδινε στήριξη στον κύριο Τατούλη. Γιατί σήμερα σε τούτη την κρίση που περνά ο τόπος πρέπει να υπερασπιστούμε αρχές και αξίες , την πολιτική εντιμότητα και την πολιτική ηθική και δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε μοντέλα συμπεριφοράς ή πολιτικούς οι οποίοι περιφέρονται σε όλο το πολιτικό σύστημα.
Υπερασπίζομαι, όπως σας είπα, αυτές τις βασικές αρχές , γιατί ο κόσμος έχει κουραστεί. Έχει κουραστεί από την πασαρέλα ονομάτων. Έχει κουραστεί από την πασαρέλα πολιτικών, οι οποίοι με μεγάλη ευκολία περνούν από τον έναν πολιτικό χώρο στον άλλον.
Δεν συμφωνώ με αυτού του είδους την πολιτική δράση για αυτό εκφράζω την διαφωνία μου με το ενδεχόμενο, ακόμα, το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίξει υποψηφιότητα Τατούλη.»
Αυτά πριν έγιναν πριν 5 μηνες και ο κ. Μπεγλίτης ήταν απόλυτα σαφής και ξεκάθαρος στο θέμα της υποστήριξης του Τατούλη.
Πιο σαφής δεν θα μπορούσε να είναι
Τι έχει να μας πει σήμερα ο κ. Μπεγλίτης;;;
Τι έχει να μας πει, μετά την επίσημη υποστήριξη του κ. Τατούλη από το ΠΑΣΟΚ ;
Άλλαξε μήπως κάτι, η πασαρέλα που πήγε, δεν είναι πια περιφερόμενος πολιτικός ο Τατούλης;
Μπορεί κάποιος μέσα σε 5 μήνες, να πάθει επιλεκτική αμνησία;
Όλα κρίνονται πολιτικά κ. Μπεγλίτη όπως είπατε ...
(exomatiakaivlepo)

Διαβάστε περισσότερα...

Υπερυπουργέ Ραγκούση… “πιάσε” δυο μπιφτέκια και μια πατάτες!!!

Ο Ραγκούσης είναι ένα πρόσωπο "μυστήριο" στην ελληνική πολιτική σκηνή. Ένα πρόσωπο, το οποίο εξακολουθεί και παραμένει σχετικά άγνωστο, αν αναλογιστεί κάποιος την άκρως θεαματική "τροχιά" που ήδη έχει διανύσει στο πολιτικό μας στερέωμα. Ένας πραγματικά "πετυχημένος" άνθρωπος, που κανένας δεν γνωρίζει πώς ακριβώς και για ποιον ακριβώς λόγο "πέτυχε". Ένας πραγματικά "προβεβλημένος" άνθρωπος, που κανένας δεν γνωρίζει για τι ακριβώς "προβλήθηκε". Ένας "αλεξιπτωτιστής" της δημόσιας ζωής. Δεν γνωρίζουμε αν πρόλαβε να βγάλει τις σαγιονάρες του και να λύσει τη μαγειρική ποδιά του πριν αναλάβει τον κορυφαίο ρόλο του στην πολιτική μας σκηνή. Τόση ήταν η βιασύνη του Giorgo να τον αναδείξει.
Ήδη συνδέεται με ένα "μεγάλο" σχέδιο του giorgikou ΠΑΣΟΚ και αυτό είναι το Σχέδιο Καλλικράτης. Το να σχεδιάσεις εξ’ αρχής το αυτοδιοικητικό σύστημα μιας ολόκληρης χώρας απαιτεί τουλάχιστον μια τεράστια γνώση και βέβαια μια ανάλογη πολιτισμική παιδεία. Απαιτεί ένα τεράστιο μείγμα γνώσεων οικονομίας, ιστορίας, πολιτικής, χωροταξίας, αλλά και διοίκησης. Θα περίμενε κάποιος μια τέτοια κολοσσιαία αλλαγή να αποτελεί προϊόν μελέτης επιτροπών σοφών σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες. Τέτοιο έργο δεν μπορεί να έχει τη μορφή ενός κοινού νομοθετήματος ενός απλού υπουργού και μάλιστα χωρίς να έχει αναπτυχθεί ένας κοινωνικός και επιστημονικός διάλογος …Χωρίς να εντοπιστούν όλα τα προβλήματα και οι τυχών κίνδυνοι, που μπορούν να ελλοχεύουν από την εφαρμογή του. Και όμως… ένα τέτοιο τιτάνιο έργο το εμφάνισε ο υπερυπουργός Ραγκούσης λίγους μήνες μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ.
Είναι προφανές ότι ο άνθρωπος το είχε έτοιμο. Το είχε δουλεμένο πολύ πριν αναλάβει την εξουσία το ΠΑΣΟΚ. Προφανώς τους χειμώνες, που δεν είχε δουλειά το ταχυφαγείο στην Πάρο, αυτός καθόταν και "δούλευε" το Σχέδιο Καλλικράτης. Να υποθέσουμε ότι στις εποχές αυτές, που δεν υπήρχε μεγάλη ανάγκη για τηγανιτές πατάτες, αυτός το "δούλευε". Να υποθέσουμε ότι θα κατέπληξε την Πάρο με το πάθος του. Είναι τόσο μεγάλες οι ανάγκες αυτού του "εφευρήματος", που είμαστε σίγουροι ότι θα έσβηνε τις ψησταριές και δεν θα πήγαινε σπίτι του. Θα καθόταν μέσα στο μαγαζί να μελετήσει πολιτική ιστορία και χωροταξία. Πολλές φορές θα ήταν τόσο "απορροφημένος", που δεν θα μας φαινόταν παράξενο αν τύλιγε και κανένα μπιφτέκι με σελίδες από το μελλοντικό νομοσχέδιο Καλλικράτης.
Τώρα εμφανίζεται και πάλι ο ίδιος Υπεράνθρωπος Ραγκούσης να θέλει να "ρυθμίσει" και την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία. Αυτός είναι υποτίθεται ο εμπνευστής του νέου εκλογικού νόμου ρωμαϊκής φιλοσοφίας. Γιατί; Γιατί ο "καίσαρας" θ' αποφασίζει για την επιλογή των βουλευτών και ο κομματικός "όχλος" απλά θα υπερψηφίζει τις αποφάσεις του "φωτισμένου" τιμονιέρη. Ο ίδιος άνθρωπος, που έδωσε δικαίωμα "βοής" σε Πακιστανούς μετανάστες, θα μετατρέψει σε "βόες" και τους υπόλοιπους πολίτες. Αντί να "ελληνοποιήσει" τους Πακιστανούς θα "πακιστανοποιήσει" τους Έλληνες. Μιλάμε για "μορφή", που θα γράψει ιστορία στην πολιτική ιστορία αυτού του τόπου.
Για όλους αυτούς τους λόγους μπαίνουμε στον πειρασμό να εξετάσουμε σε μεγαλύτερο "βάθος" το ποιόν του. Να δούμε τέλος πάντων το μπακράουντ του ανθρώπου εκείνου, που —έστω και τυπικά— "επωμίζεται" το βάρος αυτών των επαναστατικών καινοτομιών. Να δούμε ποιος είναι αυτός, ο οποίος θα "πακιστανοποιήσει" την Ελλάδα και τη δημοκρατία της. Εμείς δεν είμαστε κακοπροαίρετοι σαν αυτούς, οι οποίοι θέλουν τον "τίποτε" Ραγκούση" να έχει επιλεγεί από τον ανασφαλή Giorgo ακριβώς επειδή είναι ένα "τίποτε". Θεωρούμε υποχρέωσή μας να ψάξουμε τα "προσόντα" του, για να δούμε την ποιότητα του ανδρός. Ένας ακόμα λόγος, που μας υποχρεώνει ν' αναζητήσουμε το βιογραφικό του, είναι και το γεγονός ότι ο Ραγκούσης —εκτός όλων των άλλων— παριστάνει και τον "θεματοφύλακα" της αξιοκρατίας στην Ελλάδα.
Μαζί με τον στην κυριολεξία αγράμματο κοινωνιολόγο Giorgo....

έχουν αναλάβει να προστατεύσουν την αξιοκρατία στην Ελλάδα. Οι "εμπνευσμένοι" της "συμμετοχικής δημοκρατίας", οι "ειλικρινείς" του "…χρήματα υπάρχουν" ανέλαβαν σαν "άξιοι" και την "αξιοκρατία" στην Ελλάδα. Ως υπουργός εσωτερικών έχει δώσει παντού τις διαβεβαιώσεις του ότι …αυτά που ήξεραν οι διεφθαρμένοι κομματάνθρωποι "τελείωσαν" …Από σήμερα και πέρα η Ελλάδα ανήκει στη ραγκουσοεποχή της αξιοκρατίας …Όλοι "ίσοι" απέναντι στον νόμο χωρίς καμία εξαίρεση …Όλοι τις ίδιες "ευκαιρίες" χωρίς καμία εξαίρεση. "Εγγυητής" ο Ραγκούσης. Ο "άξιος" Ραγκούσης, που δεν ανέχεται τα κομματικά "ραβασάκια".
Ψάχνουμε στο "ίντερνετ" και βρίσκουμε το βιογραφικό του. Το επίσημο βιογραφικό του, όπως το έχει δώσει ο ίδιος. Μακροσκοπικά να το εξετάσει κάποιος, αυτό το βιογραφικό κάπου δεν θα τον ικανοποιήσει. Κάπου θα του φανεί "ολιγοβαρές". Υπάρχουν ταμίες σε ΚΤΕΛ, οι οποίοι έχουν καλύτερο βιογραφικό από τον οικονομολόγο "επιστήμονα" Ραγκούση. Τον υπερυπουργό Ραγκούση. Εμείς όμως δεν θα περιοριστούμε στη μακροσκοπική εξέταση. Εμάς μας αρέσει να βλέπουμε "πίσω" από τα γράμματα. Να κάνουμε συνδυασμούς και να βγάζουμε στην επιφάνεια τις "κρυφές" εικόνες. Αυτές, οι οποίες δεν φαίνονται και ενοχλούν αυτούς, οι οποίοι αποκαλύπτονται από αυτές.
Το βιογραφικό του Γιάννη Ραγκούση
· Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1965.
· Παντρεμένος με την Κατερίνα Ρούσσου και πατέρας τριών παιδιών.
· Πτυχιούχος του Οικονομικού Τμήματος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με βαθμό άριστα.
· Κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών του Πανεπιστημίου Σάσσεξ της Μ. Βρετανίας στην Οικονομική Ανάπτυξη.
· Δήμαρχος Πάρου, εκλεγμένος το 2002 με 54,7% και το 2006 με 67,7%.
· Μέλος του Δ.Σ. της Τ.Ε.Δ.Κ. Ν. Κυκλάδων, επικεφαλής της Επιτροπής Περιβάλλοντος.
Πολιτική δράση
· Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ 1994-1996.
· Γραμματέας της ΠΑΣΠ ΑΕΙ 1991-92.
· Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων Ν. ΠΑΣΟΚ, όταν η νεολαία ΠΑΣΟΚ έγινε για πρώτη φορά μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Νεολαίας 1990-91.
· Μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΦΕΑΠΘ 1986-89 και της ΕΦΕΕ 1991-92.
Επαγγελματική εμπειρία
· Γενικός Διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) από την ίδρυσή του μέχρι το 1995.
· Ειδικός σύμβουλος του Έλληνα Επιτρόπου κ. Χρ. Παπουτσή 1995-98.
· Από το 1999 μέχρι σήμερα ιδιοκτήτης εστιατορίου franchising (Goody's) στην Πάρο.
Θα εξετάσουμε το βιογραφικό του με τη σειρά που το παρουσιάζει ο ίδιος. Θα ξεκινήσουμε πρώτα από την εκπαίδευσή του και άρα από τα "προσόντα" του και κατόπιν θα πάμε στην "εφαρμογή" αυτών των προσόντων, που είναι η επαγγελματική του πορεία. Ξεκινάμε λοιπόν από την ηλικία του. Γιατί είναι σημαντική αυτή; Γιατί η ηλικία αποκαλύπτει επιπλέον στοιχεία, για κάποιον που γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις. Πολύ περισσότερα στοιχεία απ' όσα φαντάζεται κάποιος. Πόσο μάλλον για τον γράφοντα, που είναι σχεδόν απόλυτα συνομήλικός του και μάλιστα περιφέρονταν στις ίδιες "γειτονιές" τις ίδιες εποχές.
Στις εποχές που ο Αμερικανοεβραίος "κοσμήτορας" του Μπέρκλεϊ φορούσε ακόμα ζιβάγκο και "πουλούσε" την περίφημη "Αλλαγή", διαλύοντας ταυτόχρονα τα ελληνικά Πανεπιστήμια. Θα πούμε μερικά πράγματα για εκείνες τις εποχές, γιατί πολλοί νεώτεροι αναγνώστες το πιθανότερο είναι να μην γνωρίζουν τι ακριβώς συνέβαινε τότε. Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι και να θυμούνται οι παλιότεροι …όπως συνηθίζεται να λέγεται. Τις "ηρωικές" εποχές της δεκαετίας του 80 τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά από τώρα. Πολύ διαφορετικά. Όχι μόνον σε θέματα ουσίας, αλλά ακόμα και σε θέματα αισθητικής. Να φανταστεί κάποιος ότι ο Στάθης Ψάλτης ήταν Sex Symbol και ανδρικό πρότυπο …και όχι ένα ζωντανό εποπτικό όργανο για φοιτητές της ιατρικής. Οι γυναίκες νόμιζαν ότι η χαλάουα ήταν μικρόσωμο σκυλί από το Νεπάλ …Όπως το Τσιουάουα, αλλά πιο μαλλιαρό. Τα παιδιά ήθελαν να γίνουν επιστήμονες, αεροπόροι ή αστροναύτες και όχι τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές και κομμώτριες.
Σε εκείνες τις εποχές σπούδασε ο Ραγκούσης στο ΑΠΘ και μάλιστα στο Οικονομικό. Στην πιο εύκολη σχολή από ιδρύσεως πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και μάλιστα στις εποχές εκείνες, που ήταν "μαγκιά" όχι μόνον να βρίζεις τους καθηγητές κατά πρόσωπο, αλλά και να θεωρείς αδιαπραγμάτευτο "δικαίωμα" να αντιγράφεις στις εξετάσεις …Ήσουν σχεδόν "αντιστασιακός", αν έκλεβες στις εξετάσεις. Όλα αυτά για τους απλούς φοιτητές …Τους "άσχετους" …Τους "απ’ έξω". Πανσπουδαστική, ΠΑΣΠ και ΔΑΠ γνώριζαν εποχές μεγάλης δόξας. Υπόσχονταν άνευ διαβάσματος "επιτυχίες" στους νεοφώτιστους. Αρκούσε να ενταχθείς στις τάξεις τους και η σχολή στην οποία φοιτούσες γινόταν αυτόματα "ευκολότερη" …Πολύ "ευκολότερη".
Για τα κομματόσκυλα δεν το συζητάμε καν. Ήταν οι "κονκισταδόρες" της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Τα Πανεπιστήμια ήταν γι' αυτούς το "Ελντοράντο", το οποίο θα τους έλυνε όλα τους τα προβλήματα. Από τα πιο απλά, που ήταν οι σπουδές τους, μέχρι τα πιο δύσκολα, που ήταν η μελλοντική τους επαγγελματική αποκατάσταση. Κάποιοι από αυτούς δεν καταδέχονταν καν να πάνε να εξεταστούν στα μαθήματα των σχολών τους. Ειδικά σε θεωρητικές σχολές τύπου Οικονομικού το θεωρούσαν προσβολή και μόνον να παραστούν στις αίθουσες εξετάσεων. Όχι απλά "περνούσαν" τα μαθήματα χωρίς εξετάσεις, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς παράγγελναν και τον βαθμό που επιθυμούσαν. Τον βαθμό εκείνον, που εξυπηρετούσε το συνδικαλιστικό τους "image".
Οι καθηγητές τούς προσκυνούσαν, γιατί ο "κοσμήτορας" του Μπέρκλεϋ είχε φροντίσει να εξαρτά τα επιστημονικό τους μέλλον και την πανεπιστημιακή τους εξέλιξη από την ψήφο του κάθε κομματοφοιτητόσκυλου. Η συμπεριφορά των καθηγητών απέναντι σ' αυτά τα αποθρασυσμένα και εξαγριωμένα κομματόσκυλα ήταν πάγια: …"Μην αγχώνεστε για τα μαθήματα. Να τα θεωρείτε περασμένα. Όποτε σας βολεύει περάστε απλά να μας δείτε".
Αν κάποιος βάλει μαζί όλα αυτά τα δεδομένα, τι βλέπει; Τι βλέπει μέσα σε ένα "μείγμα", το οποίο περιλαμβάνει δεκαετία 80, ΑΠΘ, Οικονομικό, ΠΑΣΠ, ΕΦΕΕ, Ραγκούσης κλπ..; …Ο Ραγκούσης μπορεί και να μην είχε πάει ποτέ στο πανεπιστήμιο για μάθημα. Μπορεί να μην γνώριζε καν πού γίνεται διδασκαλία. Ο "αριστούχος" Ραγκούσης. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Ραγκούσης γνώριζε το Berlin ή το Lucky Luke της Προξένου Κορομηλά, αλλά όχι τόσο βέβαιοι ότι γνώριζε τους χώρους του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Μπορεί, αν άκουγε το όνομα Κέινς, να νόμιζε ότι είναι ο καινούργιος μπάρμαν του Penny Lane. Αυτά έκαναν όλα τα κομματόσκυλα της εποχής της δεκαετίας του 80 και αυτά έκανε και ο Ραγκούσης.
Αυτά, τα οποία μας ενδιαφέρουν τώρα, είναι αυτά, τα οποία έκανε ειδικά ο Ραγκούσης …Ο "αριστούχος" Ραγκούσης …Ο υπερυπουργός και σημερινός θεματοφύλακας της αξιοκρατίας στην Ελλάδα …Ο Ραγκούσης, που γεννήθηκε το 1965. Γιατί δίνουμε τόση έμφαση στη χρονιά γέννησης; Γιατί η καλή ανάγνωση του βιογραφικού του βγάζει "θέματα". Κάποιος, ο οποίος ήταν γεννημένος τον Δεκέμβρη του 1965 —και μάλιστα "αριστούχος"— μπήκε στο Πανεπιστήμιο το 1984. Το Οικονομικό είναι μια σχολή τετραετούς φοίτησης. Άρα; Άρα, ένας φοιτητής, ο οποίος μπήκε σ' αυτό το 1984, το 1988 θα έπρεπε να ορκίζεται. Πόσο μάλλον ένας "αριστούχος". Ο Ραγκούσης όμως, πάνω στη "φούρια" του να μας δείξει τα "προσόντα" του, μας αποκαλύπτει ότι μέχρι το 1992 ήταν γραμματέας της ΠΑΣΠ ΑΕΙ και άρα φοιτητής. Αυτό είναι ένα νέο Παγκόσμιο Ρεκόρ. Οκταετής "αριστούχος" μόνον ο Ραγκούσης έχει υπάρξει.
Αυτός ο οκταετής "αριστούχος" σε κάποια στιγμή της ζωής του —θα δούμε πότε— αποφασίζει να κάνει και το μεταπτυχιακό του. Υποθέτουμε ότι λάτρευε τόσο πολύ το "επιστημονικό" του αντικείμενο, που θέλησε να το "επεκτείνει". Να κάνει ένα επιστημονικό "extension". Μπορεί στα πανεπιστημιακά του χρόνια να το υποτίμησε για χάρη των ιδεολογικών του απόψεων, αλλά μετά από κάποια χρόνια επανήλθε η "επιστημονική" του δίψα για μάθηση. Αυτός, ο οποίος επί χρόνια ασχολούνταν μόνον με τα συνδικαλιστικά, αποφάσισε να επιστρέψει στην "επιστήμη" του. Αποτέλεσμα αυτής της επιστροφής ήταν το μεταπτυχιακό του —πάντα με βάση το επίσημο βιογραφικό του—. Το μεταπτυχιακό του στο Σάσσεξ της Αγγλίας.
Βρετανικό μεταπτυχιακό σε επαρχιακό πανεπιστήμιο και μάλιστα με θέμα την οικονομική ανάπτυξη είναι τόσο δύσκολο, που είναι σαν να αερίζεις τα γεννητικά σου όργανα με εφημερίδα. Όμως, εκτός από δύσκολο είναι και σπάνιο. Ελάχιστοι πρέπει να το έχουν σκεφτεί και ακόμα πιο λίγοι να το έχουν καταφέρει. Φορτηγά με μεταπτυχιακές εργασίες πάνω στην οικονομική ανάπτυξη ξεφορτώνονται κάθε χρόνο στα βρετανικά καζάνια για χαρτοπολτό. Είναι τόσο "σημαντικές" αυτές οι εργασίες, που δεν τις αφήνουν ούτε καν να "γεράσουν" στα ράφια. Ακόμα δεν έχεις ξενοικιάσει το σπίτι στην Αγγλία και η εργασία σου έχει ήδη πολτοποιηθεί, γιατί έρχονται άλλοι "φουριόζοι" να κάνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα μ' εσένα. Τόσο δύσκολο, σπάνιο και απαιτητικό είναι το μεταπτυχιακό του Ραγκούση. Πραγματικό πρόβλημα αντιμετωπίζουν τα βρετανικά πανεπιστήμια με την αποθήκευση τόσο "πρωτότυπων", "πολύτιμων" και "σπάνιων" εργασιών πάνω στην οικονομική ανάπτυξη.
Ειδικά για τον έμπειρο στα "παραπανεπιστημιακά" κυκλώματα Ραγκούση, ο οποίος εκείνη την εποχή εμφανιζόταν ως "σύμβουλος" του Έλληνα Επιτρόπου, μπορεί να μην χρειάστηκε καν να πάει και μέχρι εκεί. Σε τέτοιες περιπτώσεις σου το στέλνουν ταχυδρομικώς. Σ' αυτά οι Βρετανοί είναι άψογοι "επαγγελματίες" και αλληλέγγυοι συνάδελφοι. Εξυπηρετούν καθηγητές φίλους, οι οποίοι εξυπηρετήθηκαν από φοιτητοσυνδικαλιστές Ραγκούσηδες. Πού να τρέχεις τώρα μέχρι το Σάσσεξ. Πού να μαθαίνεις τώρα αγγλικά. Πού να ψάχνεις με τα λοκάλια off license νυχτιάτικα ν' αγοράσεις τσιγάρα. Άσε που έχει και υγρασία και μπορεί να σε "χτυπήσει" στο στομάχι. Τους στέλνεις την επιταγή που έχουν ανάγκη και αυτοί αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα. Ένα "copy-paste" έτσι κι αλλιώς είναι η εργασία σου. Είναι προφανές ότι για τα "μάτια" του κόσμου το θέλεις αυτό το μεταπτυχιακό. Για να βάλεις ακόμα μια σειρά στο βιογραφικό σου. Για να δώσεις "άλλοθι" στο κομματικό σου μέσον να σε σπρώξει, χωρίς να κατηγορηθεί για παράνομες πράξεις.
Απλά πράγματα. Αυτά τα γνωρίζουν οι Βρετανοί και βοηθούν στον εμπλουτισμό βιογραφικών. Έτσι κι αλλιώς κίνδυνος δεν υπάρχει. Το μεταπτυχιακό σου δεν είναι κάτι που σε καθιστά υπεύθυνο και ως εκ τούτου θα τους εκθέσεις με την υπογραφή σου ή με την πράξη σου, αν είσαι ανεπαρκής. Δεν θα σκοτώσεις άνθρωπο, επειδή έκοψες λάθος όργανο με το νυστέρι. Δεν θα σκοτώσεις άνθρωπο, επειδή έβαλες λιγότερα σίδερα σε μια γέφυρα. Μεταπτυχιακό οικονομικού σου δίνουνε. Εγγύηση δηλαδή για το "τίποτε". Γι' αυτούς το μεταπτυχιακό σου είναι άλλα 400 γραμμάρια χαρτιού σε ένα "ράφι" που σκονίζεται. Αλήθεια, υπάρχει κάπου το μεταπτυχιακό του Ραγκούση να του ρίξουμε μια "ματιά"; Να δούμε τα "οράματα" της νιότης του για την "ανάπτυξη"; Πλάκα θα έχει. Νέος και οραματιστής και "σύμβουλος" Επιτρόπου. Μιλάμε για "υπερπαραγωγή". Κομματόσκυλο, πράσινο φωσφοριζέ και με κεραίες. Ραγκουσοκομματόσκυλο.
Επαγγελματική εμπειρία
Αφού είδαμε την "επιστημοσύνη" του ανδρός, θα δούμε τώρα το πρακτικό νόημά της. Την "εφαρμογή" αυτής της επιστημοσύνης. Θα δούμε την επαγγελματική σταδιοδρομία του Ραγκούση μέχρι να φτάσει στο σημείο να μας υπόσχεται πλήρη αναμόρφωση του διοικητικού χάρτη της χώρας και της δημοκρατικής μας λειτουργίας. Να δούμε πώς προχώρησε ο "άξιος", ο οποίος μας εγγυάται την αξιοκρατία στην Ελλάδα.
Θα ξεκινήσουμε και πάλι από τα πρώτα "βήματα". Τα δύσκολα πρώτα βήματα όλων των "επιστημόνων", οι οποίοι πρέπει να επιβιώσουν μετά τον πανεπιστημιακό "απογαλακτισμό" τους. Να δούμε τι έκανε ο "άξιος" στην εποχή της ζωής του κατά την οποία τα σπουδαγμένα παιδιά των υπολοίπων Ελλήνων λιώνουν σόλες μέχρι να βρουν μια δουλειά απλά για την επιβίωση. Τα παιδιά των Ελλήνων, τα οποία βάζουν για λίγο στην άκρη τα πανεπιστημιακά τους πτυχία και κουβαλάνε πίτσες για το μεροκάματο. Στην περίπτωση του Ραγκούση όμως τα πράγματα δεν είναι φυσιολογικά. Δεν βλέπουμε τόση αγωνία για την επιβίωση και τόση ταλαιπωρία για την επίτευξή της. Τα πράγματα ήταν μάλλον εύκολα γι' αυτόν …Πολύ εύκολα …από την αρχή.
Ο "αριστούχος" παριανός Ραγκούσης δεν βιαζόταν να πάρει το πτυχίο του, για να μπει στον αγώνα της επιβίωσης. Προφανώς δεν τον πίεζαν οι καταστάσεις και με αυτόν τον τρόπο έφτασε στο όγδοο έτος παραμονής στη Θεσσαλονίκη και ακόμα δεν είχε εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο. Εδώ λοιπόν τίθεται το πρώτο ερώτημα. Ποιος τάιζε τον Ραγκούση τα επιπλέον τέσσερα χρόνια μετά την τετραετή πανεπιστημιακή "υποχρέωσή" του; Η οικογένειά του χρηματοδοτούσε αυτοβούλως και οικειοθελώς τον πασοκικό φοιτητικό συνδικαλισμό; Ήταν μια δωρεά των Ραγκούσηδων της Πάρου η τετραετής "υπηρεσία" του γόνου τους στις συνδικαλιστικές τάξεις του ΠΑΣΟΚ; Άρα; Άρα "μασούσε" κομματικό παραδάκι ο νεαρότατος "φοιτητοπατέρας" Ραγκούσης …Από μικρός στο "κουρμπέτι" του "μασήματος".
Έστω όμως κι έτσι, ας υποθέσουμε ότι πήρε ένα "χαρτζιλίκι" από το κόμμα ο φοιτητής Ραγκούσης, για να το εξυπηρετήσει. Μικρό το κακό. Δεν είναι και έγκλημα να παίρνεις ένα χαρτζιλίκι από το κόμμα, για να του κολλάς τις αφίσες και να χειροκροτείς υποψήφιους βουλευτές. Φοιτητής και κόμμα αλληλοεξυπηρετήθηκαν και κάπου εκεί θα υποθέταμε ότι "τελείωσε" η σχέση τους. Ο αιώνιος φοιτητής από την Πάρο θα έμπαινε επιτέλους στη βιοπάλη και στον αγώνα της επιβίωσης. Θα έψαχνε για δουλειά και μάλιστα κάτω από δύσκολες συνθήκες, λόγω της φυσικής "ανεπάρκειας", που θα τον διέκρινε στον επιστημονικό τομέα. Αυτό ήταν φυσικό, εφόσον είχε "καθυστερήσει" αρκετά με το "χόμπυ" του. Με τον συνδικαλισμό ασχολιόταν επί χρόνια εις βάρος της επιστήμης του και ως γνωστόν τη συνδικαλιστική εμπειρία δεν την αντιλαμβάνεται ως προσόν και άρα δεν την "πληρώνει" η αγορά. Φυσιολογικά θα είχε δυσκολίες ο προφανώς άσχετος με την "επιστήμη", ειδικά μετά από τέσσερα χρόνια εγκατάλειψής της. Ο ανεπάγγελτος και άεργος επαρχιώτης.
Τότε έγινε πραγματικά ένα "θαύμα". Το ΠΑΣΟΚ παίρνει έναν ανεπάγγελτο, άσχετο, άεργο και άνεργο πρώην αιώνιο φοιτητή και τον διορίζει —σύμφωνα με το βιογραφικό του ιδίου— "Γενικό Διευθυντή του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας" (ΚΕΘΙ). Τον διορίζει μάλιστα σαν τον απόλυτο ειδικό, εφόσον τον διορίζει από την αρχή της ίδρυσης αυτού του κέντρου. Το "χεράκι" του παριανού από την κομματική "τσέπη" μπαίνει για πρώτη φορά στην κρατική "τσέπη". Οι γονείς του θα πρέπει να ήταν υπερήφανοι για την "επιστημοσύνη" του γόνου τους, που "αναγνωρίστηκε" με τη θέση του Γενικού Διευθυντή. Του Γενικού. Πρέπει να αισθάνονταν σαν τον Παπαγιαννόπουλο στο έργο με την Καρέζη. Το θαύμα της Πάρου. Μετά τα μάρμαρα ο Ραγκούσης ήταν το γνωστότερο προϊόν της. 29 χρονών Γενικός Διευθυντής με απόλυτα "αξιοκρατικά" κριτήρια. Μάλλον ήταν πιο "πράσινος" από όλους τους "πρασινωπούς" ανταγωνιστές του.
Όμως, ο Ραγκούσης δεν αρκούνταν σ' αυτό. Ήταν ανήσυχος. Αφού λοιπόν κατέλαβε με την "αξία" του την κομματική θέση του διευθυντή, άνοιξε κι άλλο τα "φτερά" του. Και πάλι μόνος του. Χωρίς να εκμεταλλευτεί και πάλι το κόμμα. Δεν καταδεχόταν αυτός ο "άξιος" να εκμεταλλευτεί το κόμμα. Εντελώς αξιοκρατικά έγινε ειδικός σύμβουλος του Παπουτσή. Κοίτα να δεις σύμπτωση. Έτσι γίνονται οι παρεξηγήσεις. Το "πράσινο" κομματόσκυλο —προφανώς με τα προσόντα του και άρα με την αξία του— έγινε σφουγκοκωλάριος του "πράσινου" Παπουτσή. Αυτό ακριβώς πρέπει να είναι η θέση του "ειδικού συμβούλου". Σφουγκοκωλάριος. Ακόμα σημάδια πρέπει να έχει ο κώλος του Παπουτσή από τις "συμβουλές" του Ραγκούση. Δεν βλέπουμε να μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο ο Ραγκούσης. Ένα ανεπάγγελτο κομματόσκυλο με κάποια "σάλια" ενασχόλησης σε θέματα ισότητας τι "συμβουλές" μπορούσε να παράσχει σε έναν Επίτροπο με αντικείμενο την Ενέργεια; Ενδιάμεσος συμφερόντων, που ήθελαν "επαφή" με τον Επίτροπο θα ήταν.
Αυτό γινόταν από το 1995 έως το 1999. Για μια τετραετία ο άεργος και ο ανεπάγγελτος είχε βρει την άκρη, για να ζει με το κρατικό χρήμα. Τι έγινε όμως και το 1999 αποφάσισε να μπει στα βαθιά νερά της ιδιωτικής οικονομίας; Πώς ένα παράσιτο του κομματικού "σωλήνα" αποφάσισε να εγκαταλείψει το σίγουρο και εύκολο βόλεμα του κρατικού "θερμοκηπίου" για ένα αβέβαιο μεροκάματο στον άγριο ιδιωτικό τομέα; Αυτό το μυστήριο δεν το αποκαλύπτει το βιογραφικό του Ραγκούση. Δυστυχώς όμως γι' αυτόν το αποκαλύπτει το βιογραφικό του Παπουτσή. Το 1999 ο Παπουτσής απλά δεν μπορούσε να συνεχίζει να τον "ταΐζει". Ο Παπουτσής το 1999 εγκατέλειψε τη θέση του Επιτρόπου, για να συμμετάσχει στις εκλογές του 2000. Άρα ο Ραγκούσης δεν "βούτηξε" μόνος του στα βαθιά νερά της ιδιωτικής οικονομίας, αλλά "έπεσε" σ' αυτά, επειδή έφυγε από τα πόδια του η "εξέδρα" στην οποία πατούσε. Απλά, ως έξυπνος νέος, όλο και κάτι θα πήρε από αυτήν για να πορευτεί.
Αν ασχοληθούμε με τα Goody’s, όλο και κάπου θα τους ήταν χρήσιμος ο "ειδικός σύμβουλος" του Επιτρόπου με αρμοδιότητα εκτός όλων των άλλων και στην πολιτική των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Εκείνη την εποχή ήταν, που η Goody’s δοκίμαζε τη διεθνή της καριέρα και είναι προφανές ότι είχε ανάγκη τον Επίτροπο και βέβαια τον σύμβουλό του. Το 1997 ήταν που μια ευρωπαϊκή επιχείρηση, όπως η Goody’s, αναζητούσε "πλάτες", για να μπει στις εκτός Ε.Ε. αγορές της Κύπρου, της Βουλγαρίας, αλλά και της Πορτογαλίας. Μάλλον με πληρωμή σε "είδος" πήρε ο Φτωχοραγκούσης το Franchising των Goody’s. Το τελευταίο λάφυρο από την "εξέδρα" Παπουτσή.
Όμως, ακόμα κι αν δεν είναι έτσι όπως υποθέτουμε, ελάχιστη είναι η διαφορά. Αυτό, το οποίο μας ενδιαφέρει, είναι άλλο. Μας ενδιαφέρει ότι στην πραγματικότητα ο "επιστήμονας" Ραγκούσης ένα πράγμα έκανε στη ζωή του μακριά από το ΠΑΣΟΚ και τους "αξιοκρατικούς" μηχανισμούς του …Πατάτες τηγανιτές και μπιφτέκι στο γκριλ …Τα Goody’s. Τίποτε παραπάνω από τον τελευταίο Παριανό, ο οποίος δεν σπούδασε καν και δεν έβγαλε ποτέ τις σαγιονάρες από τα πόδια του. Τίποτε παραπάνω από έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν έχει κανένα απολύτως προσόν. Τίποτε παραπάνω από τους μετανάστες και λαθρομετανάστες, που, ελλείψει προσόντων και γνώσεων, μόνο με εστιατόρια "επιτυγχάνουν" σε ξένα μέρη.
Αυτό έκανε ο "λαθρομετανάστης" στη χώρα της "επιτυχίας" Ραγκούσης. Το μόνο πράγμα που έκανε μόνος του ήταν που άνοιξε σαντουϊτσάδικο. Ο "επιστήμων". Στο ψήσιμο μπιφτεκιών κατέληξε ο "ειδικός" σύμβουλος Επιτρόπου της Ευρώπης. Το άνοιξε μάλιστα πληρώνοντας το νταβατζιλίκι του Franchising, για να κάνει σίγουρη "επιτυχία" πάνω στις πλάτες άλλων. Ούτε καν δικό του "ταχυφαγείο" δεν τόλμησε ν' ανοίξει. Αυτός ο "άξιος" και "επιστήμων" έρχεται σήμερα και εμφανίζεται σαν υπερυπουργός …Θεματοφύλακας των πάντων στην Ελλάδα.
Τι συμπέρασμα βγάζουμε; Ότι ο Ραγκούσης είναι ο τελευταίος, που δικαιούται να πάρει αυτόν τον ρόλο. Είναι ένα από τα πλέον κλασικά παραδείγματα κομματικού παρασιτισμού στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. "Χτισμένος" εξ αρχής ως παράσιτο. Δεν είναι απλά ένα παράσιτο, που είδε "φως" στο ΠΑΣΟΚ και μπήκε, όπως κάποιοι αρχαιότεροι πρασινοφρουροί από αυτόν. Είναι ένα παράσιτο, το οποίο "κατασκευάστηκε" από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. "Παράσιτο", το οποίο "κατασκευάστηκε" μετά το θρυλικό 1981. Παράσιτο της γενιάς που τώρα αγωνίζεται να μπει στα "πράγματα" και στη νομή εξουσίας. Από τη στιγμή που εγκατέλειψε τους κόλπους της οικογένειάς του, εντάχθηκε στους κόλπους του κόμματος και δεν βγήκε ποτέ από αυτούς. Στους "κόλπους" και βεβαίως στην τσέπη του κόμματος.
Σε ολόκληρη την ενήλικη ζωή του ο Ραγκούσης μόνον τα τρία χρόνια του Goody’s έφαγε ψωμί με τη δική του "μαγκιά", όπως κάνει καθημερινά ο κάθε πολίτης. Όλα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του τον ταΐζει είτε το κρατικοδίαιτο κόμμα είτε ο κρατικός μηχανισμός και άρα εμείς. Αγράμματος, αστοιχείωτος και στην ουσία ανεπάγγελτος. Δεν είναι επάγγελμα να είσαι σύμβουλος και κωλοσφούγγι του Παπουτσή, όπως δεν είναι επάγγελμα να έχεις Goody’s ή να είσαι κομματικός Δήμαρχος της Πάρου. Στην κυριολεξία δηλαδή είναι ανεπάγγελτος. Ούτε καν ψήστης στο δικό του εστιατόριο. Ο στενός συνεργάτης του επίσης αστοιχείωτου και επίσης ανεπάγγελτου και για μια εβδομάδα υλοτόμου Giorgo. Αυτός ο άνθρωπος έχει αναλάβει ν' "αναμορφώσει" την Ελλάδα ως χώρα και βέβαια τη δημοκρατία της.
Για εμάς ο Ραγκούσης είναι στην κυριολεξία ο απόλυτος ορισμός του ΤΙΠΟΤΕ. Του ΤΙΠΟΤΕ, το οποίο δημιούργησε και τάισε πλουσιοπάροχα η απόλυτα κομματισμένη μεταπολίτευση. Αυτό δεν το λέμε εμείς. Αυτό το "λέει" το βιογραφικό του. Το βιογραφικό, το οποίο προσπαθεί δήθεν να "γεφυρώσει" την απόσταση μεταξύ των προσόντων ενός αιώνιου φοιτητοπατέρα και ενός κορυφαίου υπουργού. Την απόσταση μεταξύ μιας φριτέζας ενός επαρχιακού ταχυφαγείου και του γραφείου του Υπουργείου Εσωτερικών. Το βιογραφικό, το οποίο περιγράφει την "αγωνία" του Ραγκούση ν' αποδείξει ότι αξίζει τη θέση του και ότι έχει τα προσόντα που απαιτούνται γι' αυτήν. Του Ραγκούση, που, πάνω στην αγωνία του, βάζει στο βιογραφικό του ό,τι βρίσκει μπροστά του …σαν να έφτιαχνε χάμπουργκερ μ' "απ’ όλα".
Το μόνο που δεν έβαλε μέσα ήταν ότι στην παιδική του ηλικία ήταν "αρχηγός των αδερφών του και ειδικός σύμβουλος της μητέρας του". Όλα τα άλλα τα έβαλε. Απλά πράγματα. Όποιος είναι σίγουρος για τον εαυτό του, πιστεύει σ' αυτόν και δεν αγωνιά ν' αποδείξει τίποτε και σε κανέναν. Αρκούσε ένα "αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας" και τελείωνε η υπόθεση. Το "αριστούχος" τον εξευτελίζει. Το "Γενικός Διευθυντής" τον καθιστά ανεπαρκή. Το "σπάνιο" μεταπτυχιακό τον απαξιώνει. Το "Ειδικός Σύμβουλος" τον αποκαλύπτει. Τα ποσοστά των εκλογικών νικών του τον μειώνουν. Σαν κάτι Zastava άλλων εποχών, που οι φουκαράδες κάτοχοί τους έβαζαν ως "συμπληρωματικά" ό,τι είχαν και δεν είχαν, για να μας ενημερώσουν για τα μοναδικά προσόντα του "θηρίου" τους …1100 GLS, air contrition, 4 speed, 5 Door, Fern Schnell Gut, Μη με πλησιάζεις, GTI.
Με όλα αυτά αποδεικνύεται ότι ο Ραγκούσης απλά είναι ο τελευταίος άνθρωπος στην Ελλάδα, που μπορεί να επωμιστεί τον ρόλο που έχει αναλάβει. Είναι κυριολεκτικά αστοιχείωτος, για να μπορεί να εμφανίζεται σαν εμπνευστής του Καλλικράτη. Είναι κυριολεκτικά απολίτιστος, για να μπορεί να εμφανίζεται σαν εμπνευστής του νέου εκλογικού νόμου και "ρυθμιστής" της εκλογικής λειτουργίας της δημοκρατίας μας. Είναι κυριολεκτικά ένα παρασιτικό κομματόσκυλο, το οποίο ούτε θεωρητικά δεν δικαιούται να μιλάει για αξιοκρατία …πόσο μάλλον να εμφανίζεται σαν εγγυητής της. Ούτε μία μπουκιά ψωμί δεν έχει φάει στη ζωή του χωρίς τη βοήθεια του κόμματος. Πρακτικά δεν έχει τα προσόντα όχι για υπουργός Εσωτερικών να γίνει, αλλά ούτε για φύλακας του πάρκινγκ στο Υπουργείο Εσωτερικών.
Αυτός ο μπιφτεκάνθρωπος της σαγιονάρας εμφανίζεται να "μεσουρανεί" στο πολιτικό μας στερέωμα. Αυτό μας αποκαλύπτει το βιογραφικό του από την αρχή μέχρι το τέλος και για να το ξανακλείσουμε θα ξαναπάμε στην αρχή του. Εκεί όπου περιγράφει την οικογενειακή του κατάσταση. Λογική μας φάνηκε η εξέλιξη της ζωής του. Ένα τέτοιο DNA δεν πρέπει να χάνεται και ο Ραγκουσοκομματόσκυλος ανέλαβε υπεύθυνα να το διαιωνίσει. Τρία παιδιά έκανε. Γιατί να μην κάνει; Δεν είναι κοινός Έλληνας να φτύνει "αίμα" για να τα μεγαλώσει. Το κόλπο της εύκολης επιβίωσης το γνωρίζει. Θα τα γράψει από τώρα στα "παιδικά" της ΠΑΣΠ και αυτή θ' αναλάβει να τα κάνει "αριστούχους" και να τα ταΐζει μέχρι τα βαθιά γεράματα. Μπορεί να τα κάνει και υπουργούς, όπως τον πατερούλη τους.
Για εμάς ο Ραγκούσης είναι ένα κοινό ΤΙΠΟΤΕ, που, προκειμένου να "διακριθεί", θα μπορούσε να κάνει οτιδήποτε. Ένας κοινός καιροσκόπος, ο οποίος ανέλαβε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα, τα οποία μπορούσαν να τον εξυπηρετήσουν. Ένα διαβρωμένο μέχρι το μεδούλι κομματόσκυλο. Ένα αμετανόητο κομματόσκυλο ακόμα και στις εποχές που καταρρέουν τα κόμματα. Ένα κομματόσκυλο, το οποίο "εμπιστεύεται" απόλυτα το κόμμα του, χωρίς να υποπτεύεται καν ότι αυτό εξυπηρετεί αποκλειστικά το παρακράτος του Κολεγίου Αθηνών και τα αφεντικά της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Ένα κομματόσκυλο, που δεν κατάλαβε ότι κάποιοι τον έκαναν συνένοχο στη προδοσία τους.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το μυστικό της "επιτυχίας" του. Η άγνοιά του ήταν το θεμέλιο της επιτυχίας του. Οι κολεγιόπαιδες σαν τον Giorgo, τον Παπακωνσταντίνου και τα άλλα τα "παιδιά" αυτό το γνώριζαν και το εκμεταλλεύτηκαν. Ο Πάγκαλος, η Διαμαντοπούλου και τα άλλα επιφανή μέλη της Λέσχης έψαχναν έναν πρασινοφουκαρά μέσα από τους κομματικούς μηχανισμούς, για να του φορτώσουν όλα τα επικίνδυνα και ανθελληνικά "νομοθετήματα" της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Να του φορτώσουν αυτά, τα οποία οι ίδιοι είχαν "δεσμευτεί" να επιβάλουν στον ελληνικό λαό. Να του φορτώσουν το πιο επικίνδυνο υπουργείο της εποχής του ΔΝΤ και της διάλυσης του ελληνικού κράτους. Σ' αυτήν την πρόσκληση "τσίμπησε" ο άσχετος Ραγκούσης.
Ο Ραγκούσης από άγνοια προθυμοποιήθηκε να τα πάρει όλα στις "πλάτες" του, άσχετα αν δεν γνώριζε την ουσία τους. Θεώρησε ότι ήταν μεγάλη ευκαιρία γι' αυτόν. "Τελειωμένος" κάπου στην Πάρο ήταν, όταν τον ανέσυραν από τα αζήτητα. Από την ψησταριά πήγε κατ’ ευθείαν υπερυπουργός. Εκεί που σήκωνε το λιγδωμένο τηλέφωνο του ταχυφαγείου μόνον για ν' αγοράσει χαρτοπετσέτες και τραπεζομάντιλα για το μαγαζί, ξαφνικά απέκτησε "κόκκινο" τηλέφωνο, για να μιλάει απευθείας με τον Πρωθυπουργό. Ούτε στον ύπνο του δεν θα φανταζόταν τέτοια μεγαλεία.
Είμαστε βέβαιοι ότι —ακόμα και τώρα— ούτε στο περίπου δεν γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι οι συνέπειες που έχουν τα νομοθετήματα, τα οποία έχει "χρεωθεί". Δεν έχει γνώσεις για να γνωρίζει. Τώρα είναι βέβαιον ότι, αφού πέρασε την πρώτη μέθη της δόξας του, έχει αρχίσει να υποπτεύεται τι συμβαίνει και φοβάται. Γι' αυτόν τον λόγο τόσο ο ίδιος όσο και οι συνάδερφοί του έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν τις παπαρολογίες για τα οικολογικά υβριδικά αυτοκίνητα και αγοράζουν εσπευσμένα θωρακισμένες λιμουζίνες. Το λιντσάρισμα από τον κόσμο φοβούνται και όχι τους τρομοκράτες. Τσάπες, φτυάρια, παλάμες και παπούτσια φοβούνται και όχι ρουκέτες και ωρολογιακούς μηχανισμούς.
Σύντομα θα κληθεί τόσο ο ίδιος όσο καί οι όμοιοί του να δώσουν εξηγήσεις για τις πράξεις τους. Βαδίζουμε ολοταχώς στο Τέλος αυτής της Εποχής. Η ιστορία σήμερα γράφεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς και σύντομα η "πένα" της θα πιάσει και τους σημερινούς πρωταγωνιστές.
"Αριστούχε" Ραγκούση …ξέχασα να σου πω... "πιάσε" και μια κόκα-κόλα !!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β’
( http://eamb-ydrohoos.blogspot.com) Διαβάστε περισσότερα...

Όλοι μαζί......

Διαβάστε περισσότερα...

Nίκος Νικολόπουλος: Η Κυβέρνηση για μια ακόμη φορά επιβεβαίωσε τον εαυτό της.

Με αφορμή την ανακοίνωση των κυβερνητικών υποψηφίων για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος και τον Δήμο της Πάτρας, ο Βουλευτής Αχαΐας της Ν.Δ. Νίκος Νικολόπουλος, δήλωσε:
«Η Κυβέρνηση για μια ακόμη φορά επιβεβαίωσε τον εαυτό της.
Έβαλε πάνω από το συμφέρον της κοινωνίας, το δικό της κομματικό όφελος. Έβαλε πάνω από τις προτεραιότητες, τις ανάγκες και τις ελπίδες των πολιτών, τη δική της μικροκομματική θολούρα. Για άλλη μια φορά θέλει να φέρει την Πάτρα και τη Δυτική Ελλάδα στα μέτρα της.
Και ενώ δεν μου πέφτει λόγος για τα συμβαίνοντα στα εσωτερικά του κυβερνητικού «στρατοπέδου», αλλά καθώς μου πέφτει και μου παραπέφτει για την πόλη μου και την μικρή και μεγάλη γειτονιά μου, που είναι η Αχαΐα και η Δυτική Ελλάδα, δεν μπορώ παρά να σχολιάσω την… εκτίμηση που δείχνει το κυβερνών κόμμα στα στελέχη του και κυρίως στην περιοχή, που μάλιστα θεωρείται «προνομιακό του πεδίο».
Το απαράλλαχτο, αμετανόητο και μεταλλαγμένο προσωπαγές προτεκτοράτο της Τρόικας, αφού απαξίωσε κάθε έννοια συμμετοχικής διαδικασίας και υπέβαλλε σε την κοινωνία στην γνωστή διαδικασία της «ηλεκτρονικής διαπόμπευσης» (opengov) μιας ανώφελης και ψευδεπίγραφης διαδικασίας δήθεν προτάσεων και διαλόγου, κοιλοπόνεσε μέχρι την ύστατη στιγμή για να αναδείξει υποψηφίους που δεν ήθελαν ούτε τη θέση, ούτε την …μετάθεση.
Η απόλυτη αδιαφορία για την αξιοπρέπεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και για την προκοπή της τοπικής κοινωνίας, χαρακτηρίζει από την αρχή μέχρι το τέλος την διαδικασία χρισματοδότησης, που αφού έθεσε την Ελλάδα υπό τον ζυγό του μνημονίου αισθάνεται ικανό να θέσει και την περιοχή μας υπό τον ζυγό της κομματικής της νομιμοφροσύνης και της υποταγής στην προεδρική οικογένεια..
Η Κυβέρνηση του μνημονίου, μας προτείνει στην περιοχή μας να στηρίξουμε κάποιους που ούτε θέλουν και πολύ φοβάμαι, ούτε μπορούν, για μια πολιτική που ούτε θέλει, ούτε μπορεί να δώσει στην περιοχή μας την Δυτική Ελλάδα, την Δυτική Ελπίδα..
Μάλλον έχει άδικο ο κ. Δ. Κατσικόπουλος να ευχαριστεί τον κ. Γ. Παπανδρέου για το γεγονός πως του επέβαλλε μία αγγαρεία που δεν επιθυμούσε και δεν ήθελε υπό τις παρούσες συνθήκες, αλλά αισθάνομαι πως έχει δίκιο ο Υφυπουργός του μνημονίου κ. Απ. Κατσιφάρας να λέει «τολμώ να μπω μπροστά», καθώς πραγματικά χρειάζεται τόλμη να μπεις σε μία μάχη που δεν την πιστεύεις, δεν την θέλεις και εν τέλει, δεν είσαι προετοιμασμένος γι’ αυτή».

Διαβάστε περισσότερα...

Συμπόρευση Λένας Καλεντζώτη με Γιάννη Δημαρά για το Δήμο της Πάτρας!

Την συμπόρευσή της στις δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου για τον Δήμο Πατρέων με την δημοτική κίνηση «Τώρα για την Πάτρα» και τον υποψήφιο Δήμαρχο Γιάννη Δημαρά, ανακοίνωσε σήμερα η δημοτική σύμβουλος και επικεφαλής της αυτοδιοικητικής κίνησης «Πάτρα, Δύναμη Πολιτών» Λένα Καλεντζώτη. Σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν ο κ. Γιάννης Δημαράς και η κ. Λένα Καλεντζώτη, σήμερα το πρωί στα γραφεία της παράταξης «Τώρα για την Πάτρα» ανακοίνωσαν τη συμπόρευσή τους και απηύθυναν πρόσκληση συμμετοχής σε όλους τους Πατρινούς, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης και αναφοράς.
Η κ. Καλεντζώτη ανέφερε:
"Με ξέρετε καλά αυτά τα 8 χρόνια της δημοτικής μου πορείας.
Μιας πορείας καθαρής, αγωνιστικής, διεκδικητικής,
μιας πορείας χωρίς άνωθεν κατευθύνσεις,
μιας πορείας με οδηγό μόνο το όφελος των πολιτών και της πόλης μας.
Πορεύθηκα αυτά τα 8 χρόνια σύμφωνα με την συνείδησή μου, τις εμπειρίες και την επιστημονική μου εξειδίκευση και συντάχτηκα στο δημοτικό συμβούλιο, με τις απόψεις και θέσεις όποιας παράταξης έλεγε τα πράγματα με το όνομα τους, χωρίς κομματική αγκύλωση. Τις περισσότερες φορές είχα κοινές θέσεις με τον Γιάννη Δημαρά.
Μαχητικά και με τεκμηριωμένη άποψη κατάφερα πολλές φορές να αναγκάσω την απερχόμενη δημοτική αρχή να αναθεωρήσει την άποψη της προς όφελος του κοινού συμφέροντος.
Από τον περασμένο Ιούνιο κατέθεσα δημόσια με επιστολή μου τον προβληματισμό μου περί της ανάγκης αδέσμευτης Δημοτικής αρχής για την πόλη μας.
Με γνώμονα αυτόν τον προβληματισμό οδηγήθηκα στην δημιουργία της κίνησης «Πάτρα Δύναμη Πολιτών» , όπου συσπειρώθηκαν πολλοί αξιόλογοι συμπολίτες.
Διαβουλευτήκαμε, ζυγίσαμε και αποφασίσαμε.
Συνεπείς με αυτά που πιστεύουμε και που με παρρησία δημόσια εκφράσαμε. Χωρίς πολιτικό εγωισμό, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς δεσμεύσεις και κάθε είδους εξαρτήσεις συμφωνήσαμε.
Να ανακοινώσουμε σήμερα ότι:
Η ανεξάρτητη δημοτική κίνηση «Πάτρα-Δύναμη Πολιτών» αποφάσισε να συνεργαστεί με την ανεξάρτητη δημοτική κίνηση «Τώρα για την Πάτρα- Γιάννης Δημαράς».
Κάνουμε σήμερα και εμείς πράξη, την υπέρβαση που εδώ και 4 χρόνια έκανε ο Γιάννης Δημαράς, και άλλοι εκλεκτοί συμπολίτες μας.
Αποφασίσαμε να συμπορευτούμε διατυπώνοντας κοινό λόγο και αρχές.
Πιστεύουμε πως κάνουμε πράξη το αυτονόητο, αυτό που έχει ανάγκη η Πάτρα.
· Την ώρα που η πόλη βαδίζει, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς ανάπτυξη, χωρίς στόχο, χωρίς ελπίδα, χωρίς προοπτική, χωρίς αντιστάσεις.
· Την ώρα που βλέπουμε τις ευκαιρίες ανάπτυξης της πόλης να περνάνε από μπροστά μας και να χάνονται η μια μετά την άλλη.
· Την ώρα που βλέπουμε την χρεοκοπία του Δήμου προ των θυρών.
· Την ώρα που όσοι νιώθουν αδύναμοι να κινηθούν και να ενεργήσουν χωρίς κομματικά δεκανίκια, μιλούν για ανεξάρτητη αυτοδιοίκηση βυθισμένοι ταυτόχρονα μέσα στη θαλπωρή του κομματικού χρίσματος.
· Την ώρα που απονέμεται ο δημαρχιακός θώκος του τρίτου Δήμου της χώρας σε απρόθυμους διεκδικητές ως αποζημίωση
· Την ώρα που το σύστημα έχει αποξενώσει από τα κοινά ανθρώπους δημιουργικούς, ανθρώπους καταξιωμένους στην κοινωνία από την δική τους προσωπική δράση.
Αυτή την ώρα όλοι εμείς που είμαστε άνθρωποι χωρίς δεσμεύσεις και κάθε είδους εξαρτήσεις, που είμαστε προσηλωμένοι στο αύριο της πόλης και στο κοινωνικό συμφέρον των πολλών, αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας.
Να δημιουργήσουμε την ομάδα της νίκης.
Μιας νίκης με μοναδικό έπαθλο την Ανάπτυξη της Πάτρας.
Σήμερα με την κίνησή μας αυτή επιχειρείται.....

μια πλήρης διάρρηξη των κομματικών στεγανών στην Πάτρα.
Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε εκτός του σχεδιασμού κατεστημένων συμφερόντων, εμείς όμως είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε για να κτίσουμε την νέα Πάτρα που θέλουμε.
Στην πορεία μας αυτή είμαστε και θα παραμείνουμε αταλάντευτοι και χωρίς παλινωδίες γιατί μόνο η δύναμη της κοινής δράσης των πολιτών μπορεί να εξασφαλίσει ένα καλλίτερο αύριο, μπορεί να ξαναφέρει την ελπίδα.
Μέχρι τώρα μας έλεγαν άλλοι τι είναι καλό για μας και ποιος θα μας φροντίσει. Επιτρέψαμε να υποτιμήσουν την κρίση μας.
Αν στηριχθήκαμε στις επιλογές των άλλων, τώρα θα στηριχθούμε στις δικές μας.
Αν κάναμε αυτό που ήθελαν άλλοι, τώρα θα γίνει αυτό που πιστεύουμε.
Έδωσα χρόνια αγώνες και τιμήθηκα από τους φίλους, τους συμπολίτες, τους συνοδοιπόρους μου. Αισθάνομαι υπερήφανη ότι τίμησα την ψήφο και την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπο μου. Δεν χαρίζω, δεν δανείζω και δεν υποθηκεύω κανένα αγώνα μου.
Δεν απομακρύνομαι από τις ιδεολογικές και πολιτικές μου αρχές, το ίδιο μαχητική και ανιδιοτελής όπως πάντα, θα δώσω αγώνα μέσα από την παράταξη του Γιάννη Δημαρά με γνώμονα το συμφέρον της πόλης μας.
Καλώ όλους εσάς που σταθήκατε πλάι μου τόσα χρόνια σε όλους τους αγώνες που έδωσα να με εμπιστευτείτε και σήμερα.
Να δώσουμε και αυτή την μάχη μαζί.
Να κάνετε υπέρβαση.
Να στείλετε μήνυμα. Γιατί η κοινωνία έχει αλάνθαστο και δίκαιο ένστικτο, που δεν ποδηγετείτε και δεν συμβιβάζεται.
Οι πολίτες γνωρίζουν ότι τα προβλήματα της πόλης μας που είναι δυστυχώς πολλά , δεν έχουν χρώματα. Ούτε οι λύσεις έχουν χρώματα.
Χρειάζεται συμπόρευση, συναίνεση και ψυχή.
Αυτήν για μια ακόμα φορά καταθέτουμε.
Την ψυχή μας, όχι τα όπλα.
Γιατί οι αγώνες δεν χαρίζονται, αλλά κερδίζονται.
Ας κάνουμε υπέρβαση, γιατί η μόνο έτσι θα φέρουμε την ανατροπή σε όσα τόσα χρόνια μας περιφρονούν και μας υποτιμούν, σαν κοινωνία και σαν πόλη.
Με τον Γιαννη Δημαρα και την κινηση τωρα για την Πάτρα,

Ο κ. Δημαράς ανέφερε: « Δεν θα πω στη Λένα καλωσόρισες, γιατί νομίζω ότι δεν ξεκινάει σήμερα η κοινή μας δράση. Στον ίδιο δρόμο βρεθήκαμε τα τελευταία χρόνια, μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο, συμφωνώντας σε πολλά σημαντικά θέματα της πόλης μας. Η συμπόρευσή μας στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου, είναι η φυσιολογική κατάληξη μιας συναντίληψης που διαμορφώθηκε μέσα από την επαφή μας με τα τοπικά προβλήματα και ζητήματα. Σήμερα, επιβεβαιώνουμε την απόφασή μας να προχωρήσουμε μαζί, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για μια Πάτρα καλύτερη, ανθρώπινη, λειτουργική και αντάξια της ιστορίας της. Αφήνουμε στην άκρη τις κομματικές μας προτιμήσεις, έχοντας κατανοήσει ότι ο Δήμος δεν μπορεί να είναι ένα πεδίο άγονων κομματικών αντιπαραθέσεων, αλλά μια κυψέλη δημιουργίας που θα ενώσει, θα εμπνεύσει και θα ενθαρρύνει όλες τις υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου να συμμετάσχουν στην κοινή προσπάθεια. Καλώ όλους τους Πατρινούς να πλαισιώσουν την αυτοδιοικητική μας κίνηση που ξεπήδησε πριν 4,5 χρόνια από τα σπλάχνα της τοπικής κοινωνίας για να βάλουμε τέλος στη δράση ενός τοπικού συστήματος εξουσίας που επί τριάντα χρόνια έχει υπό τον έλεγχό του την πόλη, οδηγώντας την στη στασιμότητα. Ήρθε η ώρα της Μεγάλης Αλλαγής για την Πάτρα. Η Πάτρα δεν είναι κομματικό φέουδο και δεν μπορεί να διεκδικείται ως κομματικό λάφυρο. Για να θυμηθώ και να παραφράσω μια φράση του Ανδρέα Παπανδρέου: η Πάτρα δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, ανήκει στους Πατρινούς. Ο Δήμος Πατρέων δεν είναι χώρος αποκατάστασης κομματικών στελεχών που τερμάτισαν τον πολιτικό τους βίο σε άλλες θέσεις. Φτάνει πια, με τους τριάντα-σαράντα κατ’ επάγγελμα πολιτικούς που πότε γίνονται βουλευτές, πότε Νομάρχες και πότε Δήμαρχοι. Ήρθε η ώρα να θέσουμε τις βάσεις για να έρθουν στο προσκήνιο νέοι άνθρωποι, με φρέσκιες ιδέες, με αγάπη για την πόλη και όχι για την καρέκλα»
Διαβάστε περισσότερα...

Το Καλέντζι έτοιμο να ...αλώσει την Περιφέρεια Δυτ. Ελλάδας!

O ορμώμενος εκ Καλεντζίου Απόστολος Κατσιφάρας, μετά την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τη θέση του αιρετού Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, έκανε την παρακάτω δήλωση:
“Ανταποκρίθηκα στην πρόταση – πρόκληση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης να διεκδικήσω την ψήφο των πολιτών για το νέο θεσμό του αιρετού Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας. Έχοντας επίγνωση των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, θα προχωρήσουμε με πίστη στις αναπτυξιακές δυνατότητες που ανοίγει η περιφερειακή αυτοδιοίκηση και ο νέος θεσμός του αιρετού περιφερειάρχη, με ευαισθησία στον άνθρωπο και τις ανάγκες του.
Είναι η ώρα να αλλάξουμε ριζικά τη λειτουργία του κράτους και της δημοκρατίας.
Το δίλημμα για όλους είναι ένα και σαφές: Θα μείνουμε καθηλωμένοι στη μιζέρια, τη στασιμότητα, τη μοιρολατρία και τις διαπιστώσεις, στα αδιέξοδα της μικροπολιτικής, στη στεγνή ρητορεία και τις καταγραφές, στο συμβιβασμό με την τελευταία θέση ή θα τολμήσουμε να αλλάξουμε ότι μας πληγώνει, ότι μας πνίγει, θα τολμήσουμε να υπερβούμε τον εαυτό μας, να κάνουμε τα άλματα που πρέπει και μπορούμε;
Εγώ τολμώ να μπω μπροστά στη μεγάλη προσπάθεια της αναγέννησης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Καλώ σε αυτή την προσπάθεια όλους τους πολίτες μαζί και καθένα ξεχωριστά, όλες τις παραγωγικές τάξεις, τις πνευματικές δυνάμεις, τη νεολαία, τους αγρότες, κάθε ανήσυχο και δημιουργικό πολίτη, να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε πολιτικές για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Να βγάλουμε τη Δυτική Ελλάδα από τη θέση του ουραγού της Ευρώπης.
Είναι ώρα ευθύνης για τον καθένα μας.
Ήμουν παρών στην πρώτη επιτυχή εφαρμογή των εκλογών για αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση.
Είμαι πάλι παρών στην πρώτη μάχη για το νέο θεσμό του αιρετού Περιφερειάρχη.
Στις 7 Νοέμβρη, πιστοί στις διαχρονικές αξίες της διαφάνειας, της καθαρότητας, της αξιοπιστίας, που μας συνδέουν, όλοι οι πολίτες της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, δίνουμε το παρόν για να φέρουμε νέα πνοή στην Περιφέρειά μας.”

Οnline-press: Αφού κ. Κατσιφάρα είπες πρώτα το ΝΑΙ στο μνημόνιο καταδικάζοντας για πολλά χρόνια στην ανέχεια και στην φτώχεια πολλούς συμπολίτες σου , και είπες και χθες δουλικά (μιας και ήσουν ο μόνος) στον ανεκδιήγητο πρωθυπουργό του ΔΝΤ και της τρόικας ακόμα ένα ΝΑΙ. Αυτή την φορά το έκανες για την αναγέννηση όπως λες της πιο φτωχής περιφέρειας της χώρας. Άστα μεγάλε μας τα είπαν και άλλοι ..... Άλλωστε θα θέλαμε να γνωρίζουμε και τα ..προσόντα σου πέρα από το ότι έτυχε να είσαι ο ανιψιός αυτουνού που κατά δήλωσή του δεν θα τον γνώριζε ούτε καν ο θυρωρός του αν δεν ήταν ο Ανδρέας!

Διαβάστε περισσότερα...

Ο "θάνατος" του ΠΑΣΟΚ (Όπως αποδεικνύεται από την ιατροδικαστική έκθεση που συνέταξε ο μέγας ιατροδικαστής Γ. Παπανδρέου!)

Οι απόψεις και οι πολιτικές αποφάσεις του Γεώργιου Παπανδρέου μπορούν ωραιότατα να χρησιμεύσουν ως ιατροδικαστική έκθεση του "θανάτου" του ΠΑΣΟΚ. Όλες όμως οι "καινούργιες" ιδέες αποδεικνύονται άχρηστες, καθώς δεν γνωρίζει, δεν μπορεί ή δεν θέλει να τις εντάξει σε ένα ιδεολογικό πλαίσιο. Παρά ταύτα, το πλαίσιο το επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη πολιτική που αποδεικνύεται από όσα λένε και όσα εκτελούν, άλλοτε κλαυθμηρίζοντας και άλλοτε εκβιάζοντας, οι τραγικοί υπουργοί υπακούοντας στην αόρατη διακυβέρνηση του διεθνούς κατεστημένου μέσω του Μνημονίου που επιβλήθηκε με τη συνεργασία και μέρους του ελληνικού κατεστημένου.

Η κυβέρνηση είναι φανερό οτι στερείται ιδεολογίας, πολιτικής και συνακόλουθα αρχών και αξιών. Εκτελεί εντολές: πχ. Οι επενδύσεις συμφέρουν. Αλλά για να έχουμε επενδύσεις πουλήστε οτι πιο αποδοτικό δημόσιο αγαθό: ενέργεια, νερό, λιμάνια, μεταφορές, υγεία, εκπαίδευση κτλ. Οι μεγάλες δαπάνες βλάπτουν. Συνεπώς καταργήστε την κοινωνική πρόνοια, τους ασφαλιστικούς φορείς, μειώστε τις συντάξεις, καταργήστε τις συλλογικές συμβάσεις. Όχι στο γιγαντωμένο Δημόσιο. Άρα απολύστε υπαλλήλους, μειώστε τους μισθούς κτλ. Δουλέψτε για το μέλλον. Προφανώς για μέλλον των μεγάλων διεθνών τραπεζών και των δανειστών που μας έδωσαν χρήματα για να "σωθούμε". Αποφύγετε το παρελθόν. Δηλαδή το κοινωνικό κράτος, τα εθνικά συμφέροντα κτλ.

Όταν υποβάλλεται κανείς εξακολουθητικά σε βομβαρδισμό από τέτοια συνθήματα, αρχίζει να εισπράττει τις φράσεις αυτές σαν ασύνδετες μεταξύ τους. Λείπει ο συνδετικός δεσμός. Λείπε η ιδεολογία. Λείπει ο πολιτικός προσανατολισμός. Παράλληλα, αρχίζει να λειτουργεί ο φόβος για κάτι ανεπανόρθωτο και σκοτεινό που έρχεται. Έτσι αντικαθίστανται τα οράματα με συγκεκριμένα ερωτήματα: Πόσο κοστίζει αυτό;

Ένας ολόκληρος χρόνος κατασπαταλήθηκε με συνθηματολογία από τα συμπλέοντα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα ανερυθρίαστα "παπαγαλάκια" τους. Η κοινωνία είναι καθηλωμένη. Η αγωνία και το άγχος της διαπερνά, εξαναγκάζοντάς τη να παραμένει προς το παρόν αγκυλωμένη και άλαλη. Είναι φανερό σήμερα, ένα χρόνο περίπου από τις εκλογές, ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου γνώριζε, πολύ καλά μάλιστα, την οικονομική κατάσταση της χώρας όταν αναλάμβανε τη διακυβέρνηση. Γνώριζε, επίσης, την κατάσταση που επικρατούσε στην ελληνική κοινωνία, τόσο στο δημόσιο τομέα, όσο και στον ιδιωτικό. Όμως ο Γιώργος Παπανδρέου είχε μια άλλη ιδεολογία και νοοτροπία που πήγαζε από τις διεθνείς διασυνδέσεις που καλλιεργούσε και καλλιεργεί και αυτή διαφαίνεται από τη διαχείριση των δημοσίων θέσεων όπου κατέλαβε κατά τη διάρκεια της τελευταίας 30ετίας. Συνεπώς ότι κάνει είναι συνειδητό.

Είναι φανερό οτι ο Παπανδρέου δεν ενδιαφέρεται για το πολιτικό σύστημα, πόσο μάλλον για το ΠΑΣΟΚ. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός οτι ξεπήδησαν πολιτικοί -υπουργοί, γενικοί και ειδικοί γραμματείς- και άλλα στελέχη που εμφανίζονται ανορθόδοξοι μεταρρυθμιστές, εικονοπλάστες και αγέρωχα ανεξάρτητοι από το κατεστημένο του κόμματος. Το κακό όμως είναι οτι όλοι αυτοί δεν έχουν τίποτε να πουν και ο λαγός δικαιολογημένα αναρωτιέται που θέλουν να μας οδηγήσουν. Ο Γιώργος Παπανδρέου αγνόησε το Σύνταγμα, όπως καταγγέλλουν οι έγκριτοι συνταγματολόγοι, αγνόησε τη Βουλή και τώρα ουσιαστικά καταργεί το υπουργικό συμβούλιο με το διορισμό στρατιάς συμβούλων ντόπιων και, κυρίως, ξένων.

Το ερώτημα της κοινής γνώμης είναι τι θα κάνουν όλοι αυτοί οι σύμβουλοι και πως θα συνεργαστούν με τους υπουργούς. Και ακόμη οτι ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει εμπιστοσύνη στις ικανότητες των υπουργών του, η κατάσταση αρχίζει να παίρνει τη μορφή ανεκδοτολογίας και να αποτελεί θέμα συζήτησης σε όλα τα καφενεία της χώρας. Προς στιγμήν μπορεί κανείς να γελά, αλλά το γέλιο υποκρύπτει θλίψη και οργή. Στο μεταξύ, το γαϊτανάκι των επισημάνσεων από τη κυβέρνηση συνεχίζεται. Επισημαίνουν:

• την αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και τη διαφθορά
• την έλλειψη ανταγωνιστικότητας
• τη χαμηλή αποταμίευση
• την κακή εκπαίδευση (Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια)
• την έλλειψη επενδύσεων
• τη διάλυση της δημόσιας υγείας κτλ.

αλλά δεν κάνουν ουσιαστικά τίποτα για να βελτιώσουν την κατάσταση. Με επικοινωνιακά κόλπα και τερτίπια αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη που ασφυκτιά από τα εξοντωτικά μέτρα -εξαπολύοντας κάπου κάπου πυροτεχνήματα προς τέρψιν των ιθαγενών.

Οι μεγάλες υποθέσεις των σκανδάλων βαλτώνουν στις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής, όπου οι εκπρόσωποι των δύο κυρίως κομμάτων που είναι υπεύθυνοι για τα σκάνδαλα αλληλοκατηγορούνται, ισχυροποιώντας την άποψη της κοινής γνώμης οτι επιχειρείται κουκούλωμα. Δυστυχώς η κοινή γνώμη εισπράττει από την όλη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα εικόνα δικολαβισμού και σύγχυσης. Υπέργηρος πολιτικός, από αυτούς που έδιναν στην πολιτική και δεν έπαιρναν, τόνιζε με πάθος αλλά και θλίψη οτι μας λείπει ο μεγάλος ηγέτης, ο άνθρωπος που μπορεί να πείσει οτι όντως εμφορείται από νέες ιδέες και μπορεί να ξεσηκώσει το λαό, οδηγώντας τον σε νέους μεγάλους στόχους.

Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται οτι πεθαίνει αλλά στη θέση του δεν δημιουργείται τίποτε νέο. Δεν προβάλλει ένα όραμα ή τουλάχιστον ένα ευρείας απήχησης ιδεολογικό μήνυμα. Χάος, αβεβαιότητα, σύγχυση είναι τα χαρακτηριστικά του πολιτικού στερεώματος και σχεδόν αβίαστα ξεπηδά η υποψία οτι η κατάσταση της αβεβαιότητας και της σύγχυσης ήταν προσχεδιασμένη για την επιβολή λύσεων που θα εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς, τόσο στο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, όσο και στο επίπεδο της εθνικής ανεξαρτησίας.
(του Αντώνη Κούρτη - Επίκαιρα)

Διαβάστε περισσότερα...

Η επανάσταση ήδη έχει αρχίσει.

Δεν είναι καθόλου αστείος ο τίτλος. Η επανάσταση μέσα στην ελληνική κοινωνία έχει ήδη αρχίσει και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Μόνο που αυτή η επανάσταση δεν είναι του τύπου που συνήθως έχουμε στο μυαλό μας, δηλαδή ογκώδεις διαδηλώσεις, ένοπλη αντίσταση κ.λ.π. Εδώ πρόκειται για ιδιότυπης μορφής επανάσταση που εκδηλώνεται με απάθεια, ανυπακοή και απείθεια.
Έτσι όπως επέλεξε να πολιτευτεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή με....
την υπαγωγή της χώρας στον διεθνή έλεγχο, με ταυτόχρονη κατάργηση βασικών θεσμών της εσωτερικής έννομης τάξης με τη γνωστή δανειακή σύμβαση και με ένα ανελέητο οικονομικό ξεζούμισμα του λαού προκειμένου να διασωθεί η κρατικοδίαιτη άρχουσα ολιγαρχία και το ντόπιο και ξένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η κοινωνία είχε τρεις δρόμους να επιλέξει:
1. Ο πρώτος δρόμος ήταν να υπακούσει πλήρως στα κυβερνητικά κελεύσματα, να αποδεχτεί ότι αφού όλοι φάγαμε τα δάνεια που παίρναμε και καλοπεράσαμε, επομένως και όλοι θα πρέπει να βάλουμε πλάτη για να πληρώσουμε τα χρέη μας.
Αυτός όμως ο δρόμος δεν ακολουθείται από την ελληνική κοινωνία. Και δεν ακολουθείται γιατί δεν φάγαμε όλοι. Τα έσοδα από τους φόρους, τα δάνεια, τα πακέτα της ΕΕ και οι επιδοτήσεις, δεν έφτασαν στα χέρια των απλών πολιτών αλλά στα χέρια της κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας του τόπου. Δεν πήγαν στην Υγεία, στην Παιδεία στην Εθνική Άμυνα κ.λ.π.. Ακόμα και σήμερα γίνονται εξεταστικές επιτροπές για τα μάτια της κοινωνίας και δεν υπάρχει σοβαρή πρόθεση να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι ή να αλλάξουν οι θεσμοί που προστατεύουν τους ενόχους.
Επομένως κανείς δεν είναι διατεθειμένος να βάλει πλάτη.
2. Ο δεύτερος δρόμος ήταν η ενεργητική επανάσταση. Δηλαδή να ξεσηκωθεί η κοινωνία και να αντιδράσει βίαια. Να διαδηλώσει στους δρόμους και να επιδοθεί σε βίαιες συγκρούσεις με τις δυνάμεις της ολιγαρχίας. Όμως μια κατακερματισμένη και ασύνδετη κοινωνία, μια κοινωνία «χυλός», που βρίσκεται σε νάρκωση από τα ΜΜΕ της ολιγαρχίας και προδομένη από το συνδικαλισμό της και από τους δήθεν αριστερούς επαναστάτες της, χωρίς εναλλακτική πρόταση αλλαγής, δεν μπορεί να βρει την κατάλληλη συνεκτική ουσία προκειμένου να συγκολληθεί και να αποφασίσει να αλλάξει τα πράγματα ή να θυσιαστεί.
3. Ο τρίτος δρόμος που είχε να ακολουθήσει η ελληνική κοινωνία και που ήδη ακολουθεί είναι η παθητική επανάσταση. Διάχυτη είναι πλέον η εντύπωση ότι τα μέλη της ελληνικής κοινωνίας έπαψαν να ενδιαφέρονται για οτιδήποτε το θετικό και ήδη προβάλλουν μια παθητική αντίσταση μέσω της απείθειας. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Κατ’ αρχήν οι ημιυπαίθριοι χώροι. Ενώ είναι 1,5 εκατ. ημιυπαίθριοι, εντούτοις μέχρι στιγμής έχουν κάνει αίτηση μόνο 60.000 πολίτες. Οι υπόλοιποι ανθίστανται γιατί βλέπουν ότι το υπεύθυνο κράτος ενώ φορολογούσε τη μεταβίβαση των ημιυπαιθρίων χώρων, παρόλα αυτά έκανε τα στραβά μάτια και τώρα βάζει τους πολίτες να πληρώσουν τη δική του παρανομία και μάλιστα μόνο για 40 χρόνια, για να τους έχει μόνιμα στο χέρι, ενώ ταυτόχρονα φορτώνει από πάνω και τη συμπαθή τάξη των πολιτικών μηχανικών για να τους ζήσει ο πολίτης. Άλλο παράδειγμα η καταβολή του ΦΠΑ που δεν γίνεται από τους πολίτες, αφού και το ίδιο και το κράτος αρνείται να επιστρέψει τον καταβληθέντα ΦΠΑ. Οι εργοδοτικές εισφορές επίσης το ίδιο. Η πολυδιαφημισμένη προσπάθεια με τις αποδείξεις απέτυχε, αφού υπάρχει αδιαφορία στον πολίτη να κυνηγήσει τον συνάνθρωπό του, μιας και οι δυο βράζουν στο ίδιο καζάνι. Ο εφοριακός που του κόψανε το μισθό δεν έχει όρεξη να κυνηγήσει τη φοροδιαφυγή. Άλλωστε και πάλι οι αδύνατοι θα την πληρώσουν. Τα μέλη της ολιγαρχίας ποτέ. Ο πολίτης που φορολογείται με 45% σύν 55% προκαταβολή φόρου, δηλαδή συνολικά με 62% περίπου, αδιαφορεί να δηλώσει τα εισοδήματά του. Άλλωστε δεν έχει κάποιο κίνητρο να εργαστεί και να παράγει περισσότερο αφού τα χρήματα θα πάνε στα χέρια της κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν πληρώνουν πλέον δάνεια προς τις τράπεζες και τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος, αφού βλέπουν πως έτσι κι αλλιώς θα κλείσουν. Ο κατάλογος είναι μεγάλος και μεγαλώνει καθημερινά και όλοι ζούμε αυτή την κατάσταση γύρω μας. Οι πολίτες και ειδικότερα τα νεαρότερα και πιο μορφωμένα μέλη της ελληνικής κοινωνίας, προτιμούν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, όπου τουλάχιστον θα αμείβεται η εργασία τους, από τα καθίσουν εδώ και να βάλουν πλάτη σε ένα σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.
Με λίγα λόγια αυτή είναι η μεγάλη παθητική επανάσταση στην οποία έχει ήδη μπει αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία. Δηλαδή η αντίσταση μέσω της απάθειας και της απείθειας.
Να δείτε που στο τέλος, αυτή η μορφή της επανάστασης θα είναι πιο αποτελεσματική από μια βίαιη και κατευθυνόμενη εξέγερση που θα άλλαζε μόνο τα πρόσωπα της ολιγαρχίας και τίποτε άλλο.
Μόνο που φοβόμαστε ότι και η Ελλάδα δεν θα είναι ποτέ πλέον αυτή που ξέρουμε σήμερα.
(Προεδρική Δημοκρατία)

Διαβάστε περισσότερα...

Σαμαράς – Μιχαλολιάκος ξάπλωσαν το σύστημα ΠΑΣΟΚ στο καναβάτσο!

Γράφει ο Α.Π.
Εάν κανείς δει με ψυχραιμία τις συνθήκες και τις εξελίξεις λίγες εβδομάδες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές μόνο σε αυτό το συμπέρασμα μπορεί να καταλήξει. Χωρίς κομματικούς φακούς, μελετώντας μόνο τα δεδομένα, η στρατηγική που ακολούθησε η ΝΔ όλο αυτό το διάστημα διέσυρε τον (ομολογουμένως ευφυή και με το σύστημα στα χέρια του) Ραγκούση.
Έχοντας απέναντι της όλο το εκδοτικό κατεστημένο, τα ΜΜΕ αλλά και τις εσωτερικές τριβές που πάντα υπάρχουν η ΝΔ αυτή τη στιγμή βαδίζει προς την τελική αναμέτρηση με ξεκάθαρη στόχευση και στρατηγικό πλεονέκτημα που έγκειται στα ακόλουθα:
-ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ αντάρτης. Ακόμα και αν ο Μαντούβαλος μπορούσε να θεωρηθεί αντάρτης, αυτή τη στιγμή όπως εγράφει και πριν, η στρατηγική Σαμαρά για αναμονή κάνει όλη αυτή την κωμική κατάσταση με τα “τελειωμένα” γκάλοπ και τις σφυγμομετρήσεις για τον Πειραιά να γυρνά μπούμερανγκ σε αυτούς που την εμπνεύστηκαν. Για να μην πούμε για τα εκατοντάδες δημοσιεύματα περί αντάρτικων, διάσπασης, εσωκομματικών επεισοδίων κλπ. Εάν κάποιος τα έχει κρατήσει, μπορεί να τα δώσει στη ΝΔ για να τα χρησιμοποιήσει αντί οποιουδήποτε άλλου διαφημιστικού υλικού. Ακόμα και όταν πήγε να δημιουργηθεί εσωκομματική φράξια με τον κ. Αγγελακα, η παρέμβαση Σαμαρά ήταν τόσο κάθετη που έκοψε το βήχα σε όλους τους δελφίνους. Η πειθαρχία φάνηκε και με την υπόθεση Ψωμιάδη. Η επιβολή Κικίλια με καθολική αποδοχή επίσης. Ο Πειραιάς που εθεωρείτο δύσκολος δήμος, είτε με Μιχαλολιάκο είτε με Καμμένο θα είναι περίπατος.
-Κατάρρευση των σχεδιασμών του ΠΑΣΟΚ: Το ΠΑΣΟΚ ήταν σίγουρο πως η ΝΔ για να επιδείξει αποφασιστικότητα, θα βιαζόταν να ανακοινώσει υποψηφίους ώστε να τους ενεργοποιήσει νωρίς και να αρχίσουν τις προεκλογικές ενέργειες. Σε αυτό τον τομέα μέτρησε η εμπειρία του Μιχαλολιάκου ο οποίος έχοντας σαφή εικόνα της περιφέρειας μετά από συνεχή ταξίδια αλλά και των “παραδοσιακών”μεθόδων ΠΑΣΟΚ, ήξερε πως εάν ανακοίνωνε ονόματα νωρίς, θα τα έδινε βορά στον προπαγανδιστικό μηχανισμό της κυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη μέσω συνεχών δημοσιευμάτων, προσπαθούσε να πιέσει σε αυτή την κατεύθυνση. Ο “ανίκανος” Μιχαλολιάκος έγινε “κωλυσιεργεία λογω αντάρτικων” και στο τέλος “Σας παρακαλώ ποιόν θα βάλετε”. Τι επετευχθει; Η μπάλα πέρασε στο πράσινο στρατόπεδο όπου αυτά που έχουν γίνει είναι πέραν κάθε περιγραφής. Για πρώτη φορά στην ιστορία πρωθυπουργός εκβιάζει υπουργούς για να κατέβουν ως υποψήφιοι με απειλή …ανασχηματισμού! Για πρώτη φορά υψηλόβαθμα στελέχη σε καταπράσινες περιφέρειες πανικόβλητοι εκλιπαρούν να μην τους ρίξει ο αρχηγός στην αρένα εάν δεν μάθουν τον αντίπαλο (Κατσιφάρας που δεν κατεβαίνει σε καμμία περίπτωση με αντίπαλο το Νικολόπουλο). Η σαφής απροθυμία των στελεχών του οδήγησε σε τραγικά λάθη (ανάγκης βέβαια για να είμαστε ειλικρινείς): Φωτιάδης στις Αχαρνές, Κόνσουλας (!!) στον Βύρωνα κλπ. που δεν θα βρουν ούτε την ψήφο τους.
-Κατάρρευση της “πολυκατοικίας”: Ο ΛΑΟΣ που επιθυμούσε διακαώς να παίξει τον ρόλο της ουράς σε υποψηφίους της ΝΔ ώστε να καρπωθεί μέρος της επιτυχίας, όχι μόνο συνάντησε τοίχο αλλά υπέπεσε και σε στρατηγικά λάθη όπως η περίπτωση Μαντούβαλου! Εάν είναι δυνατόν να κατεβάζει ο ΣΥΡΙΖΑ δεκάδες ανεξάρτητους υποψηφίους και ο τριπλάσιος σε ποσοστά (βάσει δημοσκοπήσεων) ΛΑΟΣ να κατεβαίνει ανεξάρτητος σε μετρημένες στα δάχτυλα ενός χεριού περιπτώσεις! Το ίδιο συνέβει και στο στρατόπεδο της κυρίας Μπακογιάννη όπου το φιάσκο με την ταπείνωση Μαρκογιαννάκη αφαίρεσε τις όποιες ελπίδες ανεύρεσης προθύμων(!) για να εκδηλώσει υποστήριξη.
-Αντίδραση στο μνημόνιο: Όχι, δεν καθάρισε ξαφνικά η ΝΔ από τη διαπλοκή. Η ξεκάθαρη στρατηγική Σαμαρά όμως να επιλέξει να δώσει σαφέστατο χαρακτήρα στην αναμέτρηση, όχι μόνο αγγίζει το λαϊκό αίσθημα αλλά ξεκαθαρίζει την εικόνα της επόμενης ημέρας. Όποιος έχει “γραμμάτια απλήρωτα” μπορεί να αρχίσει να ψάχνει για στέγη. Γιατί το λέμε αυτό; Μα για τις φωνές που υποστήριζαν ότι “δε μπορεί να πάρει αυτόν τον χαρακτήρα η διαδικασία κλπ”. Ότι ακριβώς προσπαθούσε να περάσει η Ιπποκράτους δηλαδή για να γλιτώσει την επερχόμενη συντριβή.
Εάν νομίζετε ότι το άρθρο διέπεται από κομματική εμπάθεια, παρατηρήστε τα δημοσιεύματα του φιλοκυβερνητικού τύπου σε βάθος τριμήνου εως σήμερα. Ίσως αλλάξετε γνώμη.
(olympia.gr)

Διαβάστε περισσότερα...

Η ευθύνη του Μαξίμου

Το αγαπημένο χόμπι των πολιτικών όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση, ή ακόμη χειρότερα όταν τα κάνουν «θάλασσα», είναι να ρίχνουν την ευθύνη στα μέσα ενημέρωσης. Ακούμε για παράδειγμα τελευταία πως φταίνε τα ΜΜΕ για την ανεξέλεγκτη συζήτηση περί ανασχηματισμού, η οποία τείνει να μετατραπεί σε εμφύλιο κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών, τα οποία εντέλει θα καθίσουν σ’ ένα τραπέζι για να διαχειρισθούν έναν πολύ δύσκολο χειμώνα...
Θεωρώ ότι τα μέσα ενημέρωσης έχουν τεράστια ευθύνη για την κατάπτωση της χώρας. Αλλοτε γιατί είναι εξαιρετικά επιφανειακά, άλλοτε γιατί είναι πασιφανές ότι εξυπηρετούν παράπλευρες επιχειρηματικές δραστηριότητες και κάποτε γιατί συγκαλύπτουν κρίσιμα λάθη ή και σκάνδαλα. Για όλους αυτούς τους λόγους, άλλωστε, η δύναμη και επιρροή του Τύπου στην κοινή γνώμη είναι πολύ μικρότερη απ’ ό,τι δέκα χρόνια πριν. Βεβαίως και υπάρχουν οι γραφικοί και ανασφαλείς που τρέμουν από ένα παραπολιτικό σε μια εκβιαστική φυλλάδα, αλλά οι πιο συνετοί και έξυπνοι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι το παιχνίδι άλλαξε.
Παρ’ όλα αυτά τη συζήτηση περί ανασχηματισμού την ξεκίνησε το Μέγαρο Μαξίμου πριν από ενάμιση μήνα και την επισημοποίησε με δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος έκανε λόγο για «δομικές αλλαγές στην κυβέρνηση». Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί! Δεν υπάρχει δηλαδή προηγούμενο όπου η ηγεσία μιας κυβέρνησης ξεκινά, εν μέσω μείζονος δημοσιονομικής κρίσης, μια συζήτηση περί συντονισμού του κυβερνητικού έργου, αλλαγών σε κρίσιμα υπουργεία κ.λπ. Συνήθως ο πρωθυπουργός συζητά με λίγους στενούς συνεργάτες, δεν κάνει καμία κουβέντα περί επιτροπών κ.ά. και αιφνιδίως ανακοινώνει τις αποφάσεις του. Εδώ είχαμε μια προσπάθεια αλληλοεξόντωσης διαφόρων κέντρων εξουσίας και μια προκλητική επίδειξη δύναμης. Η μία υπουργός δήλωνε ότι δεν θα πάει πουθενά και πως αν φύγει από τη θέση της θα «φταίνε τα συμφέροντα», ενώ άλλη υπουργός απέρριπτε δημόσια πρόταση για να αναλάβει περιφερειάρχης. Είναι γνωστό πως ο κ. Παπανδρέου αρέσκεται στις παρατεταμένες ανοικτές διαβουλεύσεις και τη διατήρηση των συνεργατών σε μακρές περιόδους αστάθειας ή και ανασφάλειας.
Ποιο είναι το πρόβλημα τώρα; Υπό φυσιολογικές συνθήκες αυτή η συζήτηση περί ανασχηματισμού ή αναδιοργάνωσης του Γραφείου του θα αφορούσε 500 «ψώνια της πολιτικής» και μερικούς ακόμη. Τώρα όμως αυτή η συζήτηση φώτισε το ζήτημα του συντονισμού της κυβέρνησης, δημιούργησε προσδοκίες για αλλαγές και επίσης για μια διαφορετική αναπτυξιακή πολιτική και καλλιέργησε ένα κλίμα απύθμενης καχυποψίας και εχθρότητας ανάμεσα σε κορυφαία στελέχη. Μεθαύριο που ο κ. Παπανδρέου θα αναχωρήσει για ένα ακόμη δεκαήμερο ταξίδι και θα αρχίσουν να σκάνε τα μεγάλα προβλήματα, κάποιος θα πρέπει να σηκώσει το τηλέφωνο και να μιλήσει στον «απέναντι». Ετσι όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, δεν θα είναι και πολύ εύκολο.
Ο χειμώνας, το ξαναλέμε, θα είναι βαρύς. Η ύφεση δεν θα είναι μικρή, οι πιέσεις των αγορών για να επιταχυνθεί η αναδιάρθρωση θα είναι μεγάλες και η κυβέρνηση θα πρέπει να κόψει από το κρατικό λίπος αγγίζοντας τα «γυμνά νεύρα» των ισχυρότερων συνδικαλιστικών της συμμάχων. Θα χρειαστεί πολλή πρακτική δουλειά, συνεργασία υπουργείων, γρήγορες αποφάσεις και καλό πολιτικό μάνατζμεντ. Ο κ. Παπανδρέου μπορεί να έχει τη σιγουριά της πολύ καλής του εικόνας στο εξωτερικό και μιας τρόικας που έχει επενδύσει πολλά λεφτά στην Ελλάδα για να την αφήσει στην τύχη της. Στο τέλος, όμως, της ημέρας η τύχη μας θα κριθεί από το τι θα συμβεί στα νοσοκομεία, στην πάταξη της φοροδιαφυγής, στον περιορισμό της σπατάλης στο Δημόσιο και τη δημιουργία συνθηκών προσέλκυσης επενδύσεων, στους τομείς δηλαδή όπου μέχρι τώρα έχει σημειωθεί αβελτηρία. Ο πρωθυπουργός το γνωρίζει αυτό, όπως ξέρει ότι ο κόσμος όταν βρεθεί σε αδιέξοδο από τον συνδυασμό ύφεσης και φόρων δεν θα ενδιαφερθεί για το αν υιοθετήθηκε το αυστραλιανό μοντέλο στο Μαξίμου ή αν επικράτησε ο κ. Παμπούκης του κ. Ραγκούση...
(του Αλεξη Παπαχελα - Καθημερινή)

Διαβάστε περισσότερα...

e-Επιλογές (4-9-2010)

• ΤΕΡΜΑ ΣΤΟ ΒΟΔΙΝΟ ΚΡΕΑΣ !!!.
• Από το: "Οι φόροι είναι θείο δώρο" στο "Ο φόρος είναι αλληλεγγύη"...
• Ο αδερφός σας το ξέρει κ. Νίκο Παπανδρέου;;;
• Μεγάλη αγωνία !!!
• Η άρνηση των υπουργών είναι μήνυμα γι’ αυτά που έρχονται.
• Σχέδιο τύπου «Καλλικράτης» με πνεύμα μνημονίου και στο Δημόσιο.
• Η μητέρα των μαχών: Παπανδρέου κατά ΠΑΣΟΚ!
• Η επέλαση του Ισλάμ.... Ο πραγματικός κίνδυνος για την Ευρώπη
• Πόσα χάνουν οι νέοι από την κρίση
• Σκαραμαγκάς: Γερμανοί πωλούν, Αραβες αγοράζουν, Ελληνες πληρώνουν!

Διαβάστε περισσότερα...

Η μητέρα των μαχών: Παπανδρέου κατά ΠΑΣΟΚ!

Προετοιμάζοντας το έδαφος για την άφιξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και κορυφαίοι υπουργοί μας εξηγούν τις τελευταίες ημέρες οτι ο Γιώργος Παπανδρέου θα αποφύγει το "λαϊκισμό" περασμένων ετών, το οποίο πολύ απλά σημαίνει οτι δεν θα υπάρξουν παροχές, γιατί "λεφτά δεν υπάρχουν". Μας λένε, επίσης, οτι η κυβέρνηση θα μείνει σταθερή στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η Οικονομία μας. Σε επίπεδο ρητορείας, αυτά που λέει σήμερα ο Πεταλωτής δεν έχουν μεγάλη διαφορά απ' αυτά που έλεγε πρόπερσι ο Ρουσόπουλος και πέρσι ο Αντώναρος. Έχουν όμως μεγάλη διαφορά απ' αυτά που έλεγε πέρσι και πρόπερσι ο Παπακωνσταντίνου, ως εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και, βέβαια, έχουν τεράστια διαφορά από εκείνο το αξέχαστο "υπάρχουν τα λεφτά" που έλεγε ο Παπανδρέου ακόμη και μετά την εκλογή του. Η κυβέρνηση βρίσκεται ήδη εδώ και πολλούς μήνες αντιμέτωπη με τον προεκλογικό της εαυτό, αγκαλιά με την τρόικα και το Μνημόνιο. Λίαν συντόμως όμως θα βρεθεί και επισήμως αντιμέτωπη με το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ, αφού θα κληθεί να προωθήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές που έχει συμφωνήσει με την τρόικα, οδηγούμενη σε σύγκρουση με "πράσινους" συνδικαλιστές, στους οποίους στηρίχτηκε για να ανέλθει στην εξουσία. Μια πρώτη γεύση πήραμε ήδη μέσα στο καλοκαίρι με τις "πολεμικές" δηλώσεις της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ ενόψει απελευθέρωσης της ενέργειας, που οδήγησαν την Τίνα Μπιρμπίλη σε προσωρινή αναδίπλωση και αναβολή των τελικών αποφάσεων για μετά τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές με προφανή εκλογική σκοπιμότητα.
Οποιοσδήποτε διαθέτει στοιχειώδη μνήμη θυμάται οτι το ΠΑΣΟΚ, ως αντιπολίτευση, υπήρξε αντίθετο σε κάθε διαρθρωτική αλλαγή που επιχειρήθηκε από τη προηγούμενη κυβέρνηση. Σήμερα, για να ικανοποιήσει τα κριτήρια της τρόικας και να εξασφαλίσει τις επόμενες δόσεις του δανείου των 110 δις ευρώ πρέπει να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις που οι "πράσινοι" συνδικαλιστές είχαν εκπαιδευτεί χρόνια τώρα να ονομάζουν "ξεπούλημα". Η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, ο περιορισμός των δαπανών στα νοσοκομεία συνεπάγονται σύγκρουση με συντεχνιακά και άλλα συμφέροντα που γράφουν με μεγάλα γράμματα "ΠΑΣΟΚ".
Για τον Γιώργο Παπανδρέου θα είναι μια σκληρή δοκιμασία, καθώς για πρώτη φορά από την άνοδό του στην εξουσία, θα βρεθεί αντιμέτωπος με το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ που τον στήριξε για να παραμείνει αρχηγός του Κινήματος κόντρα στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Η σύγκρουση μπορεί να είναι πολιτικά μοιραία, αν αναλογιστεί κανείς οτι έρχεται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση εμφανίζει στις δημοσκοπήσεις στοιχεία κατάρρευσης. Με πρόθεση ψήφου υπέρ του ΠΑΣΟΚ, μόλις 28.6% στο τελευταίο γκάλοπ της GPO, δέκα μήνες μετά τη θριαμβευτική νίκη στις εθνικές εκλογές, με τεράστια ποσοστά απογοήτευσης (79,6% του συνόλου των ψηφοφόρων και 65,7% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ εμφανίζονται λίγο ή καθόλου αισιόδοξοι για το μέλλον) και λιγότερο από έναν στους τρεις να εμπιστεύονται την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, είναι φανερό οτι ο Παπανδρέου βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί. Μετράει ήδη την απώλεια τριών βουλευτών (Οικονόμου, Σακοράφα, Δημαράς) από το λεγόμενο "λαϊκό ΠΑΣΟΚ" και ετοιμάζεται να τα βάλει με αυτούς που τόσα χρόνια χάιδεψε για να γίνει αρχηγός, μιλώντας τους για την "επανάσταση του αυτονόητου", δηλαδή για μια παπανδρεϊκή σφραγίδα που θα γράφει "τέλος" σε όλα αυτά που ήξεραν μέχρι σήμερα και θα έχει τριπλή υπογραφή: Γιώργος, τρόικα και Μνημόνιο.
Η σύγκρουση αναμένεται σφοδρή και το αποτέλεσμα θα κριθεί σε βάθος χρόνου στις επόμενες εκλογές. Το πιθανότερο πάντως, όπως φαίνονται τα πράγματα, είναι οτι θα χάσουν και οι δύο πλευρές: Και το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ, χάνοντας τις δυνατότητες να εκβιάζει πολιτικές αποφάσεις με βάση συντεχνιακά, μικροκομματικά συμφέροντα, και ο Γιώργος Παπανδρέου, χάνοντας τα κομματικά ερείσματα που τον έφεραν στην θέση που βρίσκεται σήμερα.
(του Γιώργου Κουβαρά - Επίκαιρα)

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ψηφιακός κόσμος στερεί τον εγκέφαλο από ξεκούραση!

Είναι μία η ώρα μετά τα μεσάνυχτα και η Νταν Μπέιτς βρίσκεται μπροστά σε τρεις οθόνες. Ακούει στο iPod της τραγούδια, στην άλλη γράφει γρήγορα-γρήγορα ένα email και στην τρίτη παρακολουθεί ένα τηλεοπτικό παιχνίδι και κάνει γυμναστική. Στις ΗΠΑ χιλιάδες άνθρωποι χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές για να τελειώσουν τις δουλειές που εκκρεμούν ενώ ασκούν το σώμα τους.
Τα κινητά τηλέφωνα, που τα τελευταία χρόνια έχουν μετατραπεί σε πλήρεις ηλεκτρονικούς υπολογιστές με συνδέσεις υψηλής ταχύτητας στο Ιντερνετ, επιτρέπουν στους χρήστες τους να απελευθερωθούν από την ανία της καθημερινότητας, όπως είναι η μακρά παραμονή στην ουρά για να πληρώσεις τα ψώνια, στα κόκκινα φανάρια κατά την επιστροφή στο σπίτι και μπορούν ακόμα και να σπάσουν την εκκωφαντική σιωπή που καμιά φορά συνοδεύει το δείπνο στο οικογενειακό τραπέζι.
Η σύγχρονη τεχνολογία μας επιτρέπει να διασκεδάσουμε και να είμαστε παραγωγικοί οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, όσο λίγος και αν είναι ο «ελεύθερος» χρόνος που διαθέτουμε. Οι επιστήμονες, ωστόσο, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Οταν ο εγκέφαλός μας δέχεται καταιγισμό πληροφοριών από το ψηφιακό μας οπλοστάσιο όλες τις ώρες της ημέρας, τελικά δεν μπορεί να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί. Ετσι περιορίζεται η ικανότητα εκμάθησης και απομνημόνευσης νέων πραγμάτων, ενώ δυσκολευόμαστε να βρούμε λύσεις στα προβλήματά μας ή να «κατεβάσουμε» νέες ιδέες.
Επιστήμονες του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας διαπίστωσαν ότι όταν τα πειραματόζωα βιώνουν μία νέα εμπειρία, π.χ. εξερευνούν μία περιοχή στην οποία δεν έχουν ξαναβρεθεί, ο εγκέφαλός τους δραστηριοποιείται. Για να μπορέσουν, όμως, να «εμπεδώσουν» και να μάθουν από την εμπειρία τους πρέπει να διακόψουν την περιπέτεια της εξερεύνησης. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο, όσον αφορά τη διαδικασία μάθησης.
Μια άλλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν διαπίστωσε ότι μαθαίνουμε με μεγαλύτερη ευκολία έπειτα από μία βόλτα στην εξοχή παρά μετά από έναν περίπατο στην πόλη, γεγονός που υποδεικνύει ότι η επεξεργασία ενός καταιγισμού πληροφοριών μας κουράζει.
Μπορεί να διασκεδάζουμε ή να χαλαρώνουμε όταν κάνουμε και άλλα πράγματα τη στιγμή που γυμναζόμαστε ή να περνάμε την ώρα μας βλέποντας ένα βιντεάκι στο ipod ενόσω περιμένουμε το λεωφορείο, αλλά την ίδια ώρα «βαρύνουμε» τον εγκέφαλό μας. Για πολλούς ανθρώπους η χρήση των ψηφιακών συσκευών προστίθεται στην πολύωρη καθημερινή παραμονή, μπροστά στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Κάποιοι ερευνητές, βέβαια, πιστεύουν ότι όποιες και αν είναι οι συνέπειες της έλλειψης ξεκούρασης του εγκεφάλου είναι ελάχιστο τίμημα μπροστά στα τεράστια οφέλη που μας προσφέρει η τεχνολογία. Ενα από αυτά και η ευκολία με την οποία πάμε στο γυμναστήριο.
(The New York Times - Kαθημερινή)

Διαβάστε περισσότερα...

Τραγέλαφος με το ΣΔΟΕ στη συναυλία των U2!!

Σκηνές απείρου κάλλους εκτυλίχθηκαν αργά το βράδυ στο ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας και ενώ εξελίσσονταν η μεγάλη συναυλία των U2.
Δεκαπενταμελές κλιμάκιο του ΣΔΟΕ παραλίγο να συμπλακεί με τους ανθρώπους της εταιρίας, που οργάνωνε τη συναυλία, στο πλαίσιο έκτακτων ελέγχων για το οικονομικό μέρος της εκδήλωσης. Τελικά και μετά από πολύωρες συζητήσεις και πιέσεις το κλιμάκιο αποχώρησε αργά τη νύχτα από το χώρο του ΟΑΚΑ χωρίς να καταφέρει να αποσπάσει τα χαρτιά, που ζητούσε από τους διοργανωτές και συμφωνήθηκε ο έλεγχος να γίνει άλλη μέρα.
Το συνεργείο των ελεγκτών αποδέχθηκε το επιχείρημα της εταιρίας ότι οι υπάλληλοί της δεν μπορούν, εν ώρα πραγματοποίησης ενός τέτοιου γεγονότος, με χιλιάδες κόσμο να συρρέει στο στάδιο, να εγκλωβιστούν σε κάποια γραφεία και να ξεσκονίζουν έγγραφα και άλλα χαρτιά.
Είχε προηγηθεί ένας μαραθώνιος επαφών, με τον διευθυντή του ΣΔΟΕ Αττικής Νίκο Παναγιωτόπουλο να δίνει από τηλεφώνου οδηγίες στο δεκαπενταμελές κλιμάκιο να μην απομακρυνθούν από το χώρο, αλλά να επιμείνουν μέχρι τέλους στον έλεγχο, ακόμη κι αν προκληθούν προβλήματα στην ομαλή διοργάνωση της συναυλίας. Στην προσπάθειά τους οι εφοριακοί να εκτελέσουν τις ρητές αυτές εντολές ήλθαν σε αντιπαράθεση σώμα με σώμα με υπαλλήλους και μόλις την τελευταία στιγμή αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.
Οι έλεγχοι είχαν ξεκινήσεις από νωρίς το μεσημέρι, όταν οι άνθρωποι του ΣΔΟΕ άρχισαν να επισκέπτονται τις καντίνες και τους πάγκους, που πουλούσαν μπλουζάκια και άλλα αναμνηστικά ή χρηστικά προϊόντα, πέριξ του ολυμπιακού σταδίου.
(protothema.gr)

Διαβάστε περισσότερα...

"Πιθανότητα εμφυλίου λόγω λιτότητας"

Κίνδυνο διάλυσης της πολιτικής τάξης στην Ελλάδα εφόσον τα μέτρα λιτότητας συνεχιστούν για μεγάλο διάστημα και κοινωνικές εντάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου διαβλέπει ο Γερμανός οικονομολόγος Χανς Βέρνερ Σιν, επικεφαλής του έγκυρου Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών ΙΦΟ με έδρα το Μόναχο.

Όπως αναφέρει η Ντέιλι Τέλεγκραφ, μιλώντας σε οικονομικό συνέδριο στην Ιταλία ο Χανς Βέρνερ Σιν προειδοποίησε ότι τα μέτρα λιτότητας δεν πρόκειται να αποτρέψουν την πτώχευση.
Αντίθετα, όπως είπε, «η πολιτική της επιβεβλημένης εσωτερικής υποτίμησης, αποπληθωρισμού και ύφεσης θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου».
Ο δρ Σιν σημείωσε ότι η ελληνική κοινωνία έχει σε γενικές γραμμές διατηρήσει τη συνοχή της παρά τις απεργίες και τα επεισόδια, ωστόσο προειδοποίησε για τις συνέπειες της αύξησης της ανεργίας και της «πολιτικής κόπωσης», που όπως είπε συνήθως εμφανίζεται κατά το δεύτερο έτος σε περιπτώσεις τόσο αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής.

Κατά το Γερμανό οικονομολόγο, η Ελλάδα θα είχε χρεοκοπήσει αν δεν είχαν ληφθεί τα μέτρα «διάσωσης» από την ΕΕ. Πρόσθεσε δε ότι η έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη είναι το λιγότερο δυσάρεστο σενάριο, ακόμα και αν αυτό «σκοτώσει» τις ελληνικές τράπεζες. Ο Χανς Βέρνερ Σιν έκανε χαρακτηριστικά λόγο για έναρξη της δεύτερης ελληνικής κρίσης.
(skai.gr)

Διαβάστε περισσότερα...

Ας μη λείψει πάλι σε νέα ταξίδια .....

Δεν έχει καν το δικαίωμα ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να εγκαταλείψει, μετά τη ΔΕΘ, για 12–15 περίπου ημέρες τη χώρα. Τόσο γιατί αρκετά ξεκουράσθηκαν ο ίδιος και οι επιτελείς του μέσα στο τελευταίο τρίμηνο, όσο γιατί –όπως θα το δείξει ο ανασχηματισμός– ήταν και παραμένει μείζον το πρόβλημα συντονισμού, παραγωγικότητας, απόδοσης της κυβέρνησης.
Μια τέτοια απουσία για «διεθνείς επαφές» θα ήταν καθαρή πρόκληση προς τον Ελληνικό Λαό. Δεν ψήφισε ούτε έναν πρωθυπουργό αδρανή στο τέλος (Κ. Καραμανλής) ούτε εξαρχής περιφερόμενο.
* Πολύ περισσότερο όταν ο πρωθυπουργός έχει σκοπό να ταξιδέψει πάλι στις 2–4 Οκτωβρίου για τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την επανένωση της Γερμανίας και τη βράβευσή του από τον επικεφαλής της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας.
Αυτά τα τρία ταξίδια των 12–15 ημερών (με πιθανή μια ημέρα επιστροφής στην Αθήνα ενδιαμέσως) αφορούν ταξίδια στο Οσλο της Σουηδίας (για κάποιο διεθνές συνέδριο περί απασχόλησης!!!), τις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής και για τις ΗΠΑ με «σημαντικές διεθνείς επαφές», λέει, σε Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον. Πόσο σημαντικές; Για τη χώρα, αμφιβάλλω. Οπως και για τον ίδιο τον πρωθυπουργό τελικά.
Τι νόημα τελικά, τι όφελος έχει μια ακόμη συνάντηση με τον κ. Γκρουέφσκι, τον πρωθυπουργό των Σκοπίων; Ακόμα με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό; Ακόμα και διάφορους αξιωματούχους του ΟΗΕ ή και τον πρόεδρο της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ; Δεν νομίζω ότι προωθούν, έστω σοβαρά, τα προβλήματα της χώρας ή των διμερών σχέσεών μας αυτές οι κοσμικές επαφές του πρωθυπουργού. Βλάπτουν; Ναι, ασφαλώς, αυτές οι παρατεταμένες απουσίες προκαλούν τα (μετρήσιμα και στις δημοσκοπήσεις) αισθήματα αποσυντονισμού και παραλυσίας.
Αισθήματα εγκατάλειψης του πραγματικού έργου της κυβέρνησης από τον πρωθυπουργό, της ανόρθωσης της διεθνούς εικόνας της χώρας με βάση συγκεκριμένο έργο και αποτελέσματα. Κατά συνέπεια οι επαφές εσωτερικού, η πυκνή παρουσία και δουλειά στο Μαξίμου δεν είναι απλώς εξίσου σοβαρό έργο με τις «διεθνείς επαφές», αλλά σπουδαιότερο. Σημαντικότερο.
Το καθήκον του πρωθυπουργού δεν είναι ούτε ο γυάλινος πύργος και η αμηχανία, όπως δεν είναι τα ταξίδια, οι κουστωδίες και η αρνητική εξωστρέφεια.
Το προφίλ του πρωθυπουργού αρχίζει να έχει κάποιες αμυχές ως «ταξιδιώτης – επισκέπτης στην Ελλάδα». Θα προκαλέσει σοβαρά ρήγματα όμως αν επιμείνει στην ίδια τακτική των δεκαήμερων απουσιών της άνοιξης και του καλοκαιριού. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια ανοχής.
(του Μιχάλη Δημητρίου - Αδέσμευτος Τύπος)

Διαβάστε περισσότερα...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 6-7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955 - 55 χρόνια μετά τον τραγικό ξεριζωμό των Ρωμιών

Συμπληρώνονται 55 χρόνια από την εφιαλτική νύχτα τρόμου που έζησε ο Ελληνισμός της Βασιλεύουσας με την απίστευτη σε έκταση καταστροφική μανία και πρωτοφανή βαρβαρότητα, του καθοδηγούμενου από τις κρατικές αρχές τουρκικού όχλου και την απάθεια και την ένοχη σιωπή της «προοδευτικής» και «πολιτισμένης» κοινωνίας της γείτονας χώρας.Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών τη Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου στις 7 μ.μ. πραγματοποιεί στο Μέγαρό του (Δημοσθένους 117 Καλλιθέα) εκδήλωση μνήμης για τα θλιβερά εκείνα γεγονότα που σημάδεψαν ανεπανόρθωτα την ψυχή και την υπόσταση της Πολίτικης Ρωμιοσύνης.Η εκδήλωση περιλαμβάνει: Πλούσιο φωτογραφικό υλικό που απεικονίζει το πρωτοφανές καταστροφικό μένος του τουρκικού όχλου. Κατάθεση μαρτυριών από άτομα που βίωσαν τις βαρβαρότητες εκείνης της τραγικής νύχτας.
ΝΑ ΙΔΡΥΘΕΙ ΜΟΥΣΕΙΟ Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών προτείνει και ζητά από την τουρκική κυβέρνηση να μεριμνήσει και συνάμα να χρηματοδοτήσει, την ίδρυση ενός μουσείου η πολιτιστικού κέντρου του Ελληνισμού της Πόλης το οποίο μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει:
Αρχειακό υλικό και φωτογραφίες από την επιστράτευση των ομογενών ηλικίας 20-45 ετών στα βάθη της Ανατολής, σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης καταναγκαστικής εργασίας το 1941 (στα πρότυπα της Χιτλερικής Γερμανίας).
Βιβλία και αρχειακό υλικό από το δυσβάστακτο «Φόρο Περιουσίας» ( Varlik Vergisi) που επεβλήθη στους μη μουσουλμάνους το 1943.
Αρχειακό υλικό, φωτογραφίες και οπτικοακουστικό υλικό από τους βανδαλισμούς, δολοφονίες και βιασμούς από τα γεγονότα της 6/7 Σεπτεμβρίου 1955.
Φωτογραφίες και μαρτυρίες από τις απελάσεις των Ελλήνων υπηκόων ομογενών το 1964 και τέλος να επιστραφεί στο παραπάνω μουσείο ή πολιτιστικό κέντρο η παρανόμως κατασχεθείσα βιβλιοθήκη και το αρχειακό υλικό του ελληνικού φιλολογικού συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως το οποίο αποτελεί πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά του απανταχού της γης Ελληνισμού.
(xronos.gr)

Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΛΛΙ......ΚΡΑΤΗΣ !!!

Επιστρατεύσιμοι οι απρόθυμοι υποψήφιοι λέει ο πρωθυπουργος.........

Πρόσεχε Γιωργάκη γιατί στην προηγούμενη επιστράτευση χάθηκε η Κύπρος !!!

(patrinaki)


Διαβάστε περισσότερα...

Η μάχη της περιφέρειας θα κριθεί στα ψηφοδέλτια – το μυστικό της εκλογικής επιτυχίας και της δημιουργικής δράσης

…και δε μιλάμε μόνο για την εκλογική μάχη αλλά κυρίως για την επιτυχημένη δράση προς όφελος της χώρας. Αυτό είναι το ζητούμενο και το μεγάλο στοίχημα.
Η αυξανόμενες εξουσίες, έστω και αν προκύπτουν από την συγκέντρωση του νέου Καλλικράτη, δημιουργούν και αυξημένες ευθύνες. Ο τρόπος με τον οποίο ασκείτο η “τοπική αυτοδιοίκηση” σε πολλές περιπτώσεις, περιοριζόταν στην περιφορά ενός “τίτλου” και την συναλλαγή με την κεντρική εξουσία. Όταν δε ανέκυπτε κάποιο πρόβλημα, έφταιγε πάντα το κακό κράτος και ποτέ ο τοπικός άρχοντας, παρ’ ότι έφερε ακεραία την ευθύνη για την προάσπιση των συμφερόντων της τοπικής κοινωνίας.
Το τραγικότερο παράδειγμα, ήταν οι πρόσφατες πυρκαγιές. Είδαμε τοπικούς άρχοντες να οδύρονται στα κανάλια κατηγορώντας τους πάντες, εκτός από τους εαυτούς τους. Είδαμε από την άλλη την ανυπαρξία ελέγχου της κεντρικής εξουσίας στην τέλεση των καθηκόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης και σχεδόν πάντα, την συναλλαγή σε όλα τα επίπεδα για την αποποίηση των ευθυνών και την ατιμωρησία των υπευθύνων.
Αυτή η νοσογόνος πραγματικότητα έχει μία σαφέστατη εξήγηση: Την ανακύκλωση των ίδιων προσώπων από την αυτοδιοίκηση μέχρι τις κεντρικές δομές. Οι ίδιοι πολιτευτές, οι τέως, οι αποτυχώντες εκλογικά, πάντα τα ίδια πρόσωπα στελέχωναν θέσεις και απαιτούσαν ψήφο.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι επικεφαλείς πρέπει να είναι πρόσωπα γνωστά και με αποδοχή. Υπάρχουν άλλωστε άνθρωποι που έχουν προσφέρει έργο στις θέσεις που έχουν υπηρετήσει. Οι λοιπές βαθμίδες όμως του ψηφοδελτίου πρέπει να απαρτίζονται από φρέσκα πρόσωπα, με διάθεση για προσφορά. Από ανθρώπους που θα μείνουν στον τόπο τους και θα αγωνιστούν για την ευδοκίμηση των συμπολιτών τους. Πρόσωπα άφθαρτα στην πράξη, που δεν θα κουβαλούν βιώματα και αντιπαλότητες του παρελθόντως, που δεν θα βλέπουν την περιφέρεια ως σανατόριο για να αναγεννηθούν πολιτικά επουλώνοντας πληγές. Τα ψηφοδέλτια των περιφερειών πρέπει να έχουν συναγωνιστές και όχι ανταγωνιστές. Αυτό είναι και το κλειδί της επιτυχίας:
-Όχι διάφορους πολιτευτές, πρώην, με υποχρεώσεις και συμπλέγματα. Αυτοί θα κάνουν περισσότερο κακό από ότι καλό. Θα μεταφέρουν τις αντιπαλότητες της τοπικής κοινωνίας αλλά και τα τρωτά του παρελθόντως τους επιφέροντας ζημιά. Φανταστείτε απλώς τι θα γίνει εάν ο υποψήφιος περιφερειάρχης κληθεί να επιλέξει ανάμεσα σε πολιτικές περσόνες της περιοχής. Οι “επιλαχόντες” θα γίνουν άμεσα στόχος δυσφήμισης από τους τέως ομογάλακτους, με ολέθριες συνέπειες.
-Όχι εκπλήρωση υποχρεώσεων και καμαρίλα. Ναι, ο κάθε ένας που έχει ασχοληθεί με την πολιτική έχει “κάποιους γνωστούς” στο κόμμα του, κάποιους “δικούς του” που θα πιέσει για να τον βολέψουν σε κάποια θεσούλα. ΟΧΙ, για τους προηγούμενους λόγους. Δεν είναι κριτήριο επιτυχίας και προκοπής οι εσωκομματικές δημόσιες σχέσεις. Κριτήριο επιτυχίας είναι η επιλογή προσώπων που έχουν επιτύχει στους τομείς τους στην κονωνία. Είναι κοινωνικά συνεργάσιμοι και αγαπητοί. Είναι οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΙ. Υπάρχουν σε κάθε τόπο, είναι το στοίχημα του υποψηφίου περιφερειάρχη να τους πείσει και να τους εμπλέξει στα κοινά διότι έχουν πράγματι όλες τις προδιαγραφές για να προσφέρουν.
-Γυναίκες! Άλλο μεγάλο στοίχημα το οποίο εάν κερδηθεί θα φέρει την επιτυχία. Γυναίκες άξιες και όχι προϊόντα του κομματικού σωλήνα και της συναλλαγής. Η γυναίκα είναι συνώνυμο της προκοπής αλλά η εσωστρέφεια και η απόρριψη για τα κοινά μειώνει την συμμετοχή της. Εκεί έγκειται και η μειοψηφική της παρουσία. Μία μητέρα, μία νοικοκυρά ή μία γυναίκα πετυχημένη επιχειρηματίας είναι σίγουρο ότι θα δει με την ίδια στοργή και τα αυτοδιοικητικά καθήκοντα της και θα διαπρέψει. Το δύσκολο είναι να την πείσει κάποιος να ασχοληθεί και αυτό έγκειται στην μαεστρία και την ειλικρίνεια του υποψηφίου.
Ο Σαμαράς π.χ. έχει δώσει τέτοιες κατευθυντήριες. Καλό θα είναι να τις τηρήσουν και οι υποψήφιοι, αλλά να τις υιοθετήσουν και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί. Τα κομματικά σημαιάκια άλλωστε φθίνουν και ο κόσμος απαιτεί σύμπνοια και δημιουργία. Όχι κραυγές που κρύβουν πίσω τους ανικανότητα.
(olympia.gr)

Διαβάστε περισσότερα...